Carnaval

(Carnaval)

 

Carnaval Maastricht: 

Wat is carnaval voor mij, vroeger (jaren 60 verkleedpartijen cowboy en indiaantje spelen geheel in cowboypak met hoed en pistool en uiteraard getekende snor of stoppeltjesbaard.

Met als uitschieter de grote ‘wintercarnaval’ met sneeuw van wel bijna één meter in 1969, ik woonde toen op Caberg. Van hieruit zijn we naar Biesland verhuisd en hebben mijn ouders de Café St.Servais ca 10 jaar uitgebaad. Deze carnavals heb ik deels spelend met vrienden en deels werkend bij mijn ouders meegemaakt.

Echter in 1973, door werd er een jeugdprins gezocht, men kwam uit in Biesland, echter deze had wel een carnavalsvereniging (De Bronwaterzoepers) maar geen jeugdprins, mijn ouders vroegen of ik dit wilde toen. Ik heb toen waarschijnlijk ja gezegd (waarschijnlijk werd me wat leuks in het vooruitzicht gesteld)  want ik vind carnaval om te vieren niet leuk, wel om te kijken naar de optochten en naar het Hermenieke Concoer. Afin deze ‘jeugdprins’ zou gaan optreden in toentertijd populaire  ‘ijsspellenshow’ van de AVRO, ik weet het nog goed. Ik had een prinsmuts en een cape om en we gingen met een kapel naar de ijshal. Het was natuurlijk erg spannend en alle aandacht bond ik dan ook geweldig. Wat minder was dat was dat ik met mijn zwarte op zich al gladde schoenen het ijs op moest, maar bij het oefenen ging het allemaal goed, de plan was dan ook dat ik voor het optreden van de band The Jackpots met hun hit Is Everybody Happy de presentator zou huldigen in de order van de Bronwaterzoepers.

Wat iedereen dan eigenlijk onthouden heeft van diegene die dat destijds gezien hebben was dat ik bij de huldiging als net opgevoede jongetje van amper 13 jaar de presentator huldigde  met de woorden ‘hierbij wordt u gehuldigd in de orde van de bronwaterzuipers’ en niet zoals het hoort bronwaterzoepers. We hadden geen medailles maar een koordje met een flesje (Natterman achtig) met water erin.

Weken later werd het uitgezonden en ik weet nog goed dat wij geen televisie of geen kleurentelevisie hadden, de eigenaar van ons café,  Chrinus Theunissen die twee huizen verderop woonde had er wel een en we mochten dan ook bij hem komen kijken naar mijn optreden in kleur in de IJsspellenshow. Dat was best een happening. 

Noa Bove

Maar goed hierna ben ik iedere carnaval met mijn vriend Mattie op stap gegaan onder andere naar de Stuers aan de kruisherengang en ik vond het maar niets, wel vond ik leuk dat we ons verkleedde en dan ‘onherkenbaar’ naar mijn ouders café gingen en daar wat gingen drinken, maar ja mijn moeder had ons altijd meteen door. Misschien dat ze wat kleren herkende !!

Verscheiden optochten heb ik in de jaren meegelopen in de drumband van Fanfare St.Servatius eerst verkleed en later als drummer, ik weet nog goed dat ik als indiaan verkleed was en dat ik te dicht in de buurt kwam van de man met de sjelleboom, mijn veren raakte verstrikt in de haren en ik werd dan ook bijna gescalpeerd. 

Dat ging enkele jaren zo door, toen de carnavals vereniging eens wat moeite had om een prins te vinden heb ik in een overmoedige bui gezegd, ‘als jullie niemand kunnen vinden dan wil ik het wel doen’. Als prins van Biesland had je twee verplichtingen, één was de avond dat je werd geïnstalleerd als prins, en de tweede was op carnavalszondag met de optocht van Wolder meetrekken, dat was het dan.

En u begrijpt het jaar daarna was ik het haasje, ik moet zeggen dat ik er geen moment spijt van heb gehad. Ik had een prachtig blauwe prinsenpak aan met een mallot en de dames zeiden dat ik mooie kuiten had, of dat serieus was of als grapje was bedoeld is nooit bekend geworden. Ik voelde me daar echter niet zo prettig mee.

Het was een schitterende avond en ik ben de voorlaatste prins geweest van Biesland (gelukkig niet de laatste), de zondag bij de optocht heb ik me geïnstalleerd op een mooie carnavalswagen met een groot net erachter, deze carnavalswagen werd getrokken door de tractor van de vader van Peter en Erik Schillings uit Biesland, heel leuk, totdat de tractor even stopte en vervolgens weer optrok enkele leden van de raad van elf die zich niet hadden vastgepakt of niet goed vasthadden kukelde zo van de wagen af en kwamen gelukkig op het achter ons slepende net terecht. Gelukkig geen gewonde of dat nu kwam door de alcohol of door het geluk. 

Toen ik oud genoeg was ging ik liever kelneren en hield ik zo aan de carnaval in tegenstelling tot menig andere een aardig zakcentje over. Helaas voor mij is mijn vrouw wel aardig besmet met het ‘vastelaovend virus’  en ieder jaar is het dan gaan we of gaan we niet, u begrijpt om haar een plezier te doen en om de rust bij ons thuis in evenwicht te houden gaan we soms NIET ALTIJD als compromis één dag opstap, mijn vrouw die heeft geen alcohol nodig om zich te amuseren, na één dag ‘miech erdoor te goeie’  ben ik kapot, de laatste tijd gaan we naar de optocht kijken en van daar uit even de stad in.

Maar je wordt niet vrolijk van wat je ziet,  de carnaval niet meer wat het geweest is. 

Jongeren gedragen zich agressief en zijn vaak al dronken voordat ze de stad ingaan, debet hieraan zijn die kleine flesjes feigling ed die je overal kunt kopen, Maastricht ligt dan ook naar de carnaval bezaaid met glas van deze flesjes. Het muziek wordt meegesleept in boem boem wagens met een aggregaat erop met complete muziekinstallaties en tapinstallaties.

En dan de rotzooi, die is immens, wat een troep. Ik kan me dan best voorstellen dat mensen op vakantie gaan om zo niet deel te nemen aan de carnaval. 

Ik vind echter dat uzze carnaval een traditie is en dat deze koste wat kost moet blijven, de Mestreechter straotcarnaval is de gezelligste vorm van carnaval. De Zaate  Hermeniekes die elkaar tegenkomen en dan zonder af te spreken dat de een zachter gaat spelen dan de ander tot men elkaar voorbij is en dan uit volle borst muziek maken, vals of niet is geweldig. Of de ‘buhne’ van trappen bij het Dinghuis waar menig Zaate Hermenieke een optreden geeft is geweldig de bühne die ieder jaar bij de Mestreechter Geis wordt opgebouwd door Didderen van café ’t Pothuiske en waar bijna elk Zaate Hermenieke een optreden verzorgd.

Voor ons begon de carnaval bij het optrekken van ‘ut Mooswief’ en eindigde het carnaval op dinsdag om 12.00 uur met het neerlaten van ‘ut Mooswief’ als je met alle carnavalsvierders tegen middernacht op het vrijthof bent en dan iedereen met een trommel, trompet of ander geluidmakend ding bij het aftellen een soort roffel laat horen dan gaan je haren rechtop staan en dan voel je je een met alle Maastrichtenaren, dit is iets wat elkaar bind en wat ‘ene Hollander’ niet kan begrijpen.

Hierna was het voor ons dan gedaan en keerde we huiswaarts. De terugweg verliep natuurlijk langzamer dan anders.

Carnaval staat volgens mij voor één ding en dat is plezier. Dus Geneet en maak Plezeer

Noa Bove

MESTREECHTER  GEIS

Mestreechter Geis dat zit vaan binne,

De kins 't neet koupe, de kins 't neet winne.

De Mestreechteneer zeet 't is mie gemood,

De weurs demèt gebore ’t zit in dien blood.

Dat is lache en jengke mèt get wat gebäörd,

Dat is Mestreechter Geis in e paar simpel wäörd.

2007 © 2011 Lène Jamin - Loomans

 

MESTREECHTER  GEIS

Mestreech weurt weer op z'ne kop gezat,

Roed, geel en groen kleurt daan us Mojerstad.

'n Eder sprink en dans en zink ziech heis,

Mèt Vastelaovend heers ..... Mestreechter Geis !

3 fibberwarie 2008 © 2011 Wigo

 

 

Bron, Foto's en tekst Mestreechter Steerke.

Noot van de webmaster: Ik haal en krijg veel foto's van het internet hierdoor weet ik niet altijd of er © copyright opzit,

of dat deze vrij te gebruiken zijn, dus als je een foto tegenkomt waar je denkt dat deze er niet hoort te staan, mail me dan even. Opmerkingen, suggestie en ideeën zijn altijd welkom en kunnen in het 'gastebook' achtergelaten worden.

 

Aonvaank