'De Ridder Lichtreclame'

De Ridder Lichtreclame: Je kan er niet omheen, het is een vertrouwd gezicht. De grote Rode Neonletters van De Ridder op de oever van Wyck. een tijdje zag het er echter naar uit dat ze voor altijd zouden gedoofd worden.

Met een beetje mazzel weerspiegelt het rode licht van de letters ‘Ridder Bier’ binnenkort weer in de Maas in Maastricht. De neonreclame boven het complex van de voormalige stadsbrouwerij de Ridder vormde decennialang een markant punt in de skyline van Wyck, tot de brouwerij een paar jaar geleden werd ontmanteld en de lichten doofden. De laatste bierproducent in Maastricht verdween.

De Ridder vestigde zich precies honderdvijftig jaar geleden  in Wyck; in de stad floreerden toen tientallen brouwerijen. In 2002 stopte moederconcern Heineken tot teleurstelling en woede van velen de productie van pils en speciaalbieren. Het beroemde Ridder-witbier Wieckse Witte wordt sindsdien bij Heineken in Den Bosch gebrouwen. Het Ridder-complex in inmiddels gekocht door woningcorporatie Servatius die plannen ontwikkelt voor een rigoureuze verbouwing van de brouwerij. De gemeente heeft erop aangedrongen de neonletters te behouden als verwijzing naar de brouwhistorie van de stad; Servatius beraadt zich hier nog over(2007).

De neonreclame is niet de enige herinnering die waarschijnlijk behouden blijft. Het brouwhuis met brouwtoren en koperen ketels – die de status van rijksmonument hebben – mogen niet aangetast worden. En ook al kan het echte Ridderpils al jarenniet meer getapt worden, enkele nostalgische café-eigenaren in de stad hebben als sneer naar Heineken de lichtreclames laten hangen. Opdat De Ridder nooit uit Maastricht verdwijnt. Elders op deze site kunt u alles lezen over de brouwerij 'De Ridder'.

Ze staan weer te glanzen na een ingrijpende restauratie, de mout- en koeltoren en de brouwtoren van de voormalige Brouwerij De Ridder aan de Oeverwal. Ook de lichtreclame brandt na renovatie weer [nu met led i.p.v. neon] als herinnering aan dit industrieel erfgoed van de vermaarde Maastrichtse brouwersfamilie van Aubel. Vanaf 1982 tot 2002 was de brouwerij onderdeel van het Heineken-concern. In 1988 zag het Maastrichtse witbier Wieckse Witte hier [en deels in het lab van Brouwerij Bosch] het levens­licht en daarmee kon Heineken succesvol concurreren met Hoegaarden van Inbev. Het door De Ridder in 1994 geïntroduceerde amberkleurige Vos bier als concurrent van Palm [nu eigendom van Bavaria] werd niet zo’n succes. Hoe dan ook, onder andere door de mooie verkoopcijfers van Wieckse Witte besluit Heineken in 2002 de brouwerij in het nauwe stadscentrum te sluiten en elders het witbier te brouwen. Het complex gaat over naar de woningcorporatie Servatius, die haar restauratieplan door omstandigheden niet kon uitvoeren. Servatius verkocht op haar beurt in 2014 het complex aan Mulleners Vastgoed. Mulleners koerste op een herontwikkeling van de gebouwen tot topsegment wonen [en verkocht ieder van de beide torens, naar ik begreep, aan een familie]. Mathieu Bruls was als architect betrokken bij de herbestemming. Aan de Oeverwal ontstond, gefinancierd door crowdfunding, Stadsbrouwerij Maastricht voorheen De Maltezer met een brasserie en bierwinkel. Kortom, dit beeld­bepalende ensemble van de voormalige Brouwerij

Naor Bove

Bron: uit Opmerkelijke Krantenartikelen rubriek Relict door Caspar Cillekens van De Limburger, Boek TOPOS ' Mijn favoriet gebouw in Maastricht en omgeving' pagina 63 door Nicolette Brouwers-Sarneel. Foto's John Kerkhofs

eine terök