Prostitutees verleiden Garnizoensoldaten in de 18e eeuw

(Prostitutie in Maastricht 2)

Maastrichtse prostituees verleiden garnizoenssoldaten in de 18e eeuw Geplaatst op 12/31/2014 door helletocht

Maastricht heeft een paar eeuwen een groot stadsgarnizoen gehad, veelal buitenlandse soldaten die dit werk meestal als huurling deden. Niets was hen vreemd, dus ook de vleselijke lusten moesten bevredigd worden. Tengevolge van deze situatie was er altijd een groot aanbod van vrouwen die er hun levensonderhoud mee bekostigden of het er bij deden. Soms deden deze vrouwen meer dan alleen hun lichaam verkopen. Zo was er een zekere Marie Bollaard, die ervan beschuldigd werd soldaten uit het garnizoen tot desertie te hebben aangezet. Marie was geen onbekende voor justitie. In februari 1723 was ze vanwege overspel gedurende drie jaar uit de stad verbannen, maar in april 1725 was ze al weer terug. Ze werd toen opgepakt voor diefstal van stoffen bij winkeliers uit de stad. Haar wachtte een cel in het oude stadhuis. Tijdens de rechtszaak bleek dat ze was geholpen door haar zus Cathrijn. Ze kreeg nu de strenge geseling en een eeuwigdurende verbanning uit de stad.

Zestig jaar later werd een zekere Maria Kerswiller na een bevel van de stadscommandant gearresteerd. Ze werd ondervraagd door de krijgsraad en daarna uitgeleverd aan het Brabants gerecht. ( de stad werd deels door een Luiks en deels door een Brabants bestuur geregeerd). De dame had contacten met soldaten die gedeserteerd waren en naar het verderop gelegen Smeermaas waren gevlucht. Ze fungeerde als boodschapper van de uitgewekenen die via haar met briefjes probeerden andere in Maastricht aanwezige soldaten over te halen om ook te deserteren. Maria zorgde voor touwen waarmee de soldaten uit de kazerne konden ontsnappen, en wees hun de plekken aan waar ze ongestoord over de grens konden gaan.  In oktober 1785 werd ze voor al deze activiteiten door het gerecht veroordeeld om op het schavot strengelijk door de scherprechter te worden gegeseld en daarna voor “altoos uyt deze stad te worden verbannen”. Ze had geluk gehad. Ook haar vriendin stond terecht voor het aanzetten tot desertie en het “soldatehoere spelen”. Zij werd voor zes jaar uit de stad verbannen.

De deserteurs uit Staatse dienst hadden in Smeermaas een relatief veilig onderkomen. Het dorp hoorde tot de jurisdictie van de Heerlijkheid Pietersheim. Maastricht had daar niets te vertellen. De mannen werden vooral geworven door Pruisische ronselaars uit Aken. Twee van deze ronselaars waren al veel eerder, in 1733, in een hinderlaag  gepakt en daarna opgesloten in de herberg “In de Helm”, later Du Casque. Ze werden korte tijd later, op 21 januari 1733, doodgeschoten. Een derde man werd over de grens richting Aken gezet.

Origineel verhaal Jef Leunissen

Bron: Website Helletocht,

 Aonvaank