Regout - Matthey

(door Jolanda Mioch)

Regout Matthey, de fabriek die o.a. het gouden randje maakt rond het bierglas

Geschreven door Jolanda Mioch, gepubliceerd op Facebook.

Geweldig dat er mensen zijn die alles van een bepaald onderwerp verzamelen, zo ook Jolanda Mioch, Jolanda is zoals ze het zelf beschrijft een 'actieve verzamelaar en hobby schrijfster over Maastrichts Aardewerk'. Veel (oude) spullen van Sphinx komen bij haar terecht, gelukkig voor ons deelt Jolanda dit met ons het grote publiek via Facebook, waarvoor dank. Zo ook het onderstaande verhaal.

Flesjes met oa glansgoud, goudluster, glansplatina met een doosje nog behoorlijk vol met, sommige, nog dichte verpakkingen penselen.

Een mooi geschenk dat me al 2 dagen bezighoud met zoeken naar info want, ik zag op 't etiket "Regout-Matthey N.V. ". Daar wilde ik dus meer van weten omdat dit geschenk via via afkomstig is van een decor schilder van een plateel fabriek.
Nou ik ga hier delen wat ik aan info tegen kwam.
Regout-Matthey N.V. is opgestart in 1895 in Maastricht door Dhr. Emile Regout. Hij begon een bedrijfje en richtte zich op decoratieve goudproducten. Zijn bedrijf droeg een tijd de naam "Regout Glansgoud"... in de volksmond het goudfabriekje van Regout.
Uit krantenknipsels maak ik op dat er in 1903 een vergunning gevraagd en gekregen is, voor onder andere een laboratorium tot het fabriceren van glansgoud, in de Batterijstraat en de Francisco's Romanusweg.
Het assortiment wordt van lieverlee uitgebreid en in oude knipsels treffen we de omschrijving : Fabriek in glazuren oor de aardewerk -, glas-, en emaille industrie. Na de oorlog werd de naam dan ook veranderd in "Chemische fabriek Emile Regout".


In 1956 wordt oa in Trouw aangekondigd, een samenwerkingsverband met een Engels bedrijf waardoor de naam veranderd in " Regout - Matthey N.V.".

Elders lees ik nog dat bedrijf toen opgenomen werd in het (wereld) concern Johnson Matthey & Co, een Londense onderneming met eigen platinamijnen in Zuid Afrika. Maar de Naam Johnson, zie ik nog niet op mijn etiketten staan. En het jongste flesje dateert 1971.

Het bedrijf heet dan al snel " Blythe Colour Maastricht". Startend aan de Bloemenweg eindigt het in 1978 aan de Fregatweg (in de Beatrixhaven).
Sinds 1973 al een smeltbedrijf waar glas verwerkt wordt tot glazuur. Tegenwoordig onder de naam "Johnson Matthey" een bedrijf waarvan men z
elf het volgende zegt.

Bij Johnson Matthey komen chemie en techniek samen. “Onze geavanceerde pasta’s worden bijvoorbeeld in de auto-industrie gebruikt om ruiten van een zwarte rand te voorzien. Dat wordt gedaan door middel van een hittebehandeling van zo’n 700 graden. Het zogenaamde inbranden”, zegt managing director Raymond van der Heijden. Wat begon als gouden versieringen op sanitair is uitgegroeid tot marktleider in functionele glastoepassingen.

*een tak van de fam. Regout die niet echt bekend is verwacht ik. Je denkt normaal gesproken niet na over dit soort fabricage. Ik had van het Goudfabriekje nog nooit gehoord. Wel ooit eens gelezen dat Petrus Regout een molen had waar men tot 1930 vernis en glazuren maakte...dat stond bekend als de glazuur/vernis molen van Regout. Daarna werden de werkzaamheden naar de Boschstraat verhuist en dat maakte de molen overbodig.

Krantenbericht over de oprichting in 14-08-1956

Advertentie Limburgsch Dagblad uit 08-10-1959

Nao Bove

Bron: Jolanda Mioch, Delpher Kranten, Groeten uit Maastricht. Foto's Jolanda Mioch

Aonvaank