Guinness Adventures

(Sequins Sainfoin Guinnes )

 

Onze eigen dorpsgek.

Ja hoor het was weer eens zover, onze eigen Callen mocht weer mee, wij, Bandit en ik 'mochten' thuis blijven. Het baasje zegt dat we de volgende keer weer allemaal op pad gaan, ja dat zullen we dan maar geloven. 'Onze' Callen mocht met het vrouwtje naar de hondenshow in Maastricht, niets bijzonders want zowel Bandit als ook ikzelf hebben het meegemaakt, het vrouwtje laat ons dan wennen aan veel honden op één plek. Wij hebben daarvan geleerd, of Callen dit doet is voor mij onbekend. We blijven hopen. Bandit en ik hebben een heerlijke rustig weekend gehad, samen met het baasje gaan wandelen en lekker de slaap inhalen die we missen sinds 'onze' Callen in Maastricht is komen wonen. Maar ja aan iedere dag of moet ik zeggen rust komt een einde, in ons geval was dat toen 'onze' Callen thuis kwam, een en al verhalen, maar vooral druk, druk en nog eens druk, het was net een stuiterbal die maar niet stil lag. Ja sorry hoor maar toen hebben bandit en ik even voor orde gezorgd, althans dat dachten we. Hoe meer wij hem rustiger probeerden te krijgen hoe gekker hij werd, het was net een stuiterbal met buitenboordmotor, niet stil te krijgen. Ja normaal doen we het niet hoor, maar nu hebben we het baasje om hulp gevraagd, ja die was zo klaar met Callen, na tweemaal goed toegesproken te hebben viel het kwartje dan eindelijk bij Callen. De rest van de avond was hij rustig, natuurlijk begrijpen we als geen ander dat hij datgene wat hij meemaakt met ons wilt delen, maar er is een grens, als we niet opletten wordt hij verwaand, een beetje is hij dat al. Maar het vrouwtje zegt dat we allemaal die fase gehad hebben, nou ik kan me dat niet herinneren.

Maar nu is het weer zoals voorheen, Callen is op gezette tijden druk en dan spelen we met hem, het vrouwtje zegt dat het wel goed komt. Dat denk ik ook maar wanneer dan, wanneer.

De kleine 'man'.

Nou onze 'kleine' man wordt groot, waar we enkele weken geleden nog gewoon voor hem konden wegduiken zoals op het bed of op de bank, daar komt hij ook al bovenuit, weliswaar kan hij er (nog) niet opkomen maar dat zal niet lang op zich laten wachten vrees ik. Het enige goede wat uit de komst van deze Callen of moet ik zeggen Killen is voortgekomen is dat we een schitterend stuk grasveld naast het huis hebben gekregen waar we lekker op kunnen spelen, alhoewel spelen, bij Callen is het meer overleven, sjonge wat een druktemaker is dat. Nou volgende week krijgt hij zijn spuiten bij Bert, even vragen of hij geen spuit heeft om hem ietsjes rustiger te krijgen al was het alleen al gedurende de nachtelijke uren. Gelukkig slaapt hij nu al twee nachten aan een stuk door, het vrouwtje is daar helemaal verrukt over, nou stjonge sjonge nog aan toe, het is of hij het buskruit heeft uitgevonden. Wel leuk zijn de tripjes naar het park, daar komen we allerlei vreemden honde tegen alhoewel de vreemdste op twee poten lopen (oftewel benen) natuurlijk gaat hier ook alle aandacht uit naar Callen maar niet getreurd we pikken ook wat mee, de baasjes zeggen altijd eerst die twee aanhalen (Bandit en ik) en dan de pup, soms heeft het baasje er (gelukkig) genoeg van en lopen ze door zoals ook vanmiddag, komen een paasr mensen met een amper op de voeten blijvende kleine mens en roepen ze al van ver, 'kiek daor, unne pup' nou het kind komt helemaal apathisch op ons af gestrompeld, ja zeg ik ben geen attractie, bekijk het maar, dan zeggen ze ook nog verbaasd 'ze lopen gewoon door'. Ja dag. natuurlijk stoppen we even op het terras, volgens het vrouwtje is dat omdat Callen moe is, toevallig hé steeds op hetzelfde punt in de stad. Als Callen zijn spuiten heeft gehad dan kunnen we ook weer in het bos en zo, dan hoeven we niet meer de stad. Dan zal hij opkijken met alle blaadjes, paddenstoelen en natuurlijk de geuren van konijnen en weet ik welk beest nog meer, hij staat nu al raar te kijken als we een paar schapen of ezels zien, nou gek kijk dan maar eens in de spiegel. Hij is nu 12 weken, nu nog een beetje rustiger worden en dan zijn we weer één happy family. Tot gauw.

naor bove

Één week of terror.

Nou jullie begrijpen wel dat we niet echt veel tijd hebben om iets te schrijven, zoals jullie al waarschijnlijk weten waren onze baasjes van mening dat Two Dogs Not Enough waren en in hun geweldige hersenspinnigheid hebben ze besloten (zonder Bandit en mij te consulteren) een derde Golden erbij te pakken, nou Callen oftewel Achmed 'Be Quit Or I Kill You' the terrorist' (en daar willen we niemand mee beledigen) have been arrived. Na de eerste moeizame kennismaking is het hek van de dam, hij heeft geen enkel respect voor Bandit en wat nog erger is ook niet voor mij. 

Hij kan amper fatsoenlijk lopen als je hem ziet lopen dan meen je dat hij dronken is of dat hij onder de medicatie zit, dat laatste zou veel verklaren. Ik denk dat ze dan een nieuwe recept moeten halen of de batterijen bij hem eruit moeten halen. Hij wilt als eerst zijn eten hebben en probeert als we terug zijn van wandelen als eerste bij zijn etensbak te komen, ja dag kleine man dat lukt niet en zoals het vrouwtje het al aangeeft eerst Bandit, dan ik en dan pas de kleine man. Wij kunnen alleen tot rust komen als 'HIJ' zijn dutje doet, gelukkig telt dat niet alleen voor ons maar ook voor de baasjes, het baasje is wel weer in zijn element en het geklik van de fototoestel is duidelijk aanwezig, gelukkig voor ons heeft hij nu een nieuw slachtoffer gevonden.

Maar poeh poeh wat is een pup vermoeiend hoor ik het vrouwtje zeggen, nou ik kan alleen maar zeggen eigen schuld, dikke bult. Natuurlijk kon ik jullie dat ook zeggen, daar hoef je tenslotte geen Einstein voor te zijn. Maar verstand komt met de jaren. Maar goed er zijn ook leuke momenten, we hebben tenslotte een nieuw speelkameraadje en ondanks dat veel aandacht naar hem toegaat worden wij niet vergeten.

Laats ben ik met hem naar onze dierenarts geweest en heb ik hem gewezen hoe hij zich hoort te gedragen want dat weet hij nog niet zo goed, maar daar werken we nog aan, dat komt wel goed. Het baasje geeft hem gelukkig ook een eigen webpagina, dan hoef ik  er niet zo op te letten en kan hijzelf zijn stukjes schrijven. Zo nu even rusten voordat 'HIJ' weer wakker wordt.

Groetjes en slaap zacht, wij slapen de eerste tijd wel met een oog open.

Clubmatch M.H.S.V. 2012.

We schrijven zondag 12 augustus 2012 en het beloofd een warme zondag te worden, vandaag gaan we naar de Clubmatch van de hondenvereniging waar de baasjes lid van zijn. Ze zijn al vroeg op en wij trappelen vol ongeduld, we hebben het vrouwtje zo gek gemaakt dat ze ons alvast in de auto zet, perfect, nu weten we zeker dat we mee gaan. De reis duurt niet lang en we komen lekker op een groot grasveld te staan, alleen de baasjes hadden in hun snelheid één of eigenlijk twee dingen over het hoofd gezien, de riemen van Bandit en mij lagen nog thuis. Gelukkig hoefde we niet ver te rijden, de baasjes hebben een tent gekocht zodat wij lekker in de schaduw liggen en we hoeven zelfs niet meer vast te liggen, heerlijk. Het vrouwtje gaat lootjes verkopen en de baas gaat wat foto's nemen, we lagen bij onze Ierse en Italiaanse vrienden en gelukkig was Len in de buurt die op ons let, want voordat je het weet nemen ze me mee.. Het heeft even geduurd maar toen was ik eindelijk aan de beurt, ik has er zin in, wat een aardige keurmeester is die mevr. de Cuyper-Boesmans, ok ze zei dat ik niet mijn beste jasje aan had maar dat klopte het was ook zo warm die dag. Ik ben toch maar mooi 1ste geworden in de Openklas. Toen was Bandit aan de beurt in de Veteraanklasse en wat denk je Beste Veteraan bij de Goldens, ja toen moesten we tegen elkaar, gelukkig was daar Len weer, Len pakte Bandit en het vrouwtje had natuurlijk mij. En wat denk je Bandit werd met Len Beste van het Ras BOB (Best of Breed), en wat nog erger is, hij lacht mij weer uit.

Nu vraag ik je, Bandit weet steeds weer met zijn charme de keurmeesters te overtuigen, hmm misschien kan ik dan toch iets van hem leren. En het vrouwtje ipv mij te ondersteunen was ze volop aan het lachen, misschien dat ik het wel verdiend had, maar op naar de volgende show. Ik krijg er nu zin in. We hebben ons uitstekend geamuseerd maar waren toch blij dat we thuis waren, wat was het hier lekker koel.. Toen nog even de pootjes in het bad om lekker af te koelen, heerlijk.

Bandit in de veteranen klasse, en daar heb je dat lachje weer. Bandit bij de eindkeuring in groep 8
Lady's and Gentlepeople, we present you CALLEN.

De kogel of moet ik zeggen 'Callen' is door de kerk. Gisteren zijn het baasje en het vrouwtje zonder ons naar mijn goede vriend Caspar geweest, zo als ik reeds eerder melde zijn die twee op zoek naar een nieuw speelkameraadje voor Bandit en mij, voor ons is dat niet zo nodig want Bandit en ik spelen best wel veel met elkaar, stiekem denk ik dat het vrouwtje Bandit wat wil beschermen, misschien ben ik wat te wild (lees te jong) voor hem, wie weet. In ieder geval we hebben er ons bij neergelegd en verheugen ons op de komst van die bandiet (niet te verwarren met Bandit).

Callen komt ook van bij Caspar, ja natuurlijk hoor ik je zeggen, daar kom jij toch ook vandaan, daar kan ik alleen maar dat klopt op antwoorden. Ik zeg het maar zo, 'verstand komt met de jaren'. Maar goed we zijn er klaar voor laat die snotneus maar komen, ik heb gehoord dat ook hij verzekerd gaat worden, goed zo, dan hoeven we hem niet met zachtjes aan te pakken. Ik hoop wel nog dat deze week het baasje nog wat kan gaan trainen met ons zodat wij (Bandit en ik) hem aankunnen, wordt uiteraard vervolgd. Oh ja nog even wat foto's, ik hoor iedereen al zeggen, wat een doetje, bah..Vroeger was ik dat doetje... de Groetjes.

NIEUWE PUP ??????

Eerder heb ik jullie al bericht over het gerucht dat er waarschijnlijk een nieuwe pup komt, ondanks dat ik dit niet snap (want ze hebben mij toch) is het vrijwel zeker aldus de baas, het vrouwtje zegt dat het zeker is dat hij de laatste week van augustus hier aan schuift, dat houd voor ons in dat we weer alles in drieën moeten delen, dus het wordt kleiner. En de pup zal zeker de eerste tijd alle aandacht krijgen, kijken wat ik daar aan kan doen, want nu ben ik de jongste, de leukste en de aardigste!! De baasjes zijn 'even' op 13 juli nota bene op de verjaardag van het baasje gaan kijken naar de pup, zoals ik heb begrepen hebben ze er extreem lang over gedaan, veel files en omwegen, ze zijn zelfs op plaatsen geweest waar men nog geen elektriciteit hadden ! Ze hadden zelfs vla meegebracht want onze Caspar was eveneens jarig, hoe is het mogelijk. De puppies konden bijna niet staan zo jong waren ze nog.

Bij terugkomst was het vrouwtje helemaal in de wolken, nou dat belooft wat, zoals verwacht heeft het vrouwtje het voor elkaar gekregen en komt er een nieuwe pup, voor het baasje is het nog niet zeker, hij zegt we wachten nog even af, JA RIGHT, hij gelooft nog in sprookjes. Ze hebben zelfs al een naam voor hem, die mag ik nog niet verklappen maar het is een aparte, ik heb hem nog nooit gehoord. Benieuwd! even afwachten aub. Het baasje had alleen het vrouwtje haar fototoestel meegenomen en heeft enkele foto's genomen, wel leuk, maar dat zijn puppies nou eenmaal van huis uit. WORDT VERVOLGD.

 

Gedesilinoseerd:

Vandaag hebben we de Clubmatch van KC De Oude IJsselstreek bezocht, mijn vrienden Caspar en Diane zijn ook altijd aanwezig, samen hebbe ze nog veel vriendjes meegenomen, dus dat belooft een prettige dag te worden, zelfs de keurmeester is een goede bekende van mij. We waren lekker op tijd aanwezig en onzer aller Katrien had een plaatsje vrijgehouden fijn voor ons, echter minder voor het baasje, want naast hem zaten twee kleine kinderen, nou ja zaten ze rende meer op en neer dan dat ze stil naast hem zaten, ja dat krijg je met kinderen. die vervelen zich snel en zoeken dan afleiding. Niet leuk voor het baasje maar wat doe je eraan. Katrien had Wouter kabouter (echte naam) meegenomen, wat een gekkerd. Het was lekker gezellig druk in de gymzaal annex sporthal. De vloer was wel gladjes maar dat levert geen probleem op.

Ik was na een tijdje aan de beurt en heb mijn beste beentjes voorgezet,  keurmeester Wim heeft alles aan mij betast en gevoeld en liep vervolgens naar de tafel en vertelde iets tegen de persoon naast hem, ik kon helaas niet verstaan wat hij zei. Het vrouwtje was een beetje kortaf en verliet met een gezicht op 'oorlog' de ring, ik denk nog wat is dat en wat blijkt ik heb een ZG, nou vraag ik je op de wereldshow was iedereen vol lof over me en nu een ZG, nou dat was de reis toch zeker niet waard!! Wim heeft geluk gehad dat ik hem niet meer heb gezien anders kreeg hij toch een snauw van mij.

En het ergste moet nog komen, onze Bandit was voor de  grap meegegaan en wat denk je een U, nou draag ik gelukkig geen klompen of schoenen anders waren deze me toch uitgevallen. Vol verbazing maar zeer trots op Bandit kwam het vrouwtje uit de ring en zelfs het baasje was met stomheid verslagen, en geloof me dat komt normaal nooit voor. Maar ja wat wil je, het baasje was zo van slag dat hij voor zijn doen maar zeer weinig foto's heeft gemaakt die dag, gelukkig is het wel nog goed gekomen en heeft hij mooie foto's gemaakt van onze nieuwe vriend de Landseer van Caspar en uiteraard van ons. Maar als het aan mij ligt dan vergeten we vandaag maar snel. En Bandit die zit in zijn eentje te lachen, maar die krijg ik nog wel. We hebben Diane nog succes gewenst en zijn toen langzaam naar huis gereden, wat een dag..

NIEUWE PUP ??????

Vandaag viel ik toch bijna van mijn stokje, Bandit riep 'heb je het al gehoord', en ik natuurlijk wat dan, wat dan. Bandit heeft gehoord dat we een nieuwe speelkameraadje krijgen. Ik zeg nog, 'dat zal wel', het gaat toch goed. Ja dat wel zegt Bandit, maar ik weet uit betrouwbare bron dat we weer een nieuwe pup krijgen en hij hoopt dat hij minstens even wild is al ik, dan weet ik tenminste wat ik hem heb aangedaan als pup zijnde. Nou zeg ik nog tegen Bandit als je maar niet vergeet dat ik de liefste hond van het vrouwtje ben, Bandit vindt me een aansteller. Maar wanneer komt hij dan Bandit, dan kan ik mij erop voorbereiden. Nou Bandit dacht ergens eind Juni wordt hij (want het wordt weer een hij, eigenlijk jammer) geboren en dan ongeveer 8 weken (dat is dus twee maanden) zullen we hem gaan ophalen, spannend hé.

Ik zeg nog, ik weet het net zo niet, maar aan de andere kant het houd je wel jong, als hij maar niet denkt dat ik mijn bank of bak met hem deel, die zijn voor mij. Nu begrijp ik ook waarom het vrouwtje zoveel met Casper en Diane belt.  Nou dat wordt een spannende zomer, één voordeel is er wel, het baasje zal dan hem achterna lopen met zijn camera. Maar éh weet hij het wel? Nou dat zien we later dan wel weer.

naor bove

WDS Salzburg

Nou we hebben weer wat meegemaakt, zoals jullie weten nemen onze baasjes ons 'bijna' overal mee naar toe. Bandit en ik hadden al iets in de gaten, de baasjes denken dat we dom zijn, maar als ze spullen bij elkaar gaan leggen en zenuwachtig beginnen te doen dan weten wij het, er gaat weer iets gebeuren. En ja hoor op een dag of moet ik zeggen midden in de nacht werden we wakker gemaakt en zijn we de auto ingeladen. SPANNEND, we gaan naar Oostenrijk en wel naar Salzburg daar is de Wereldhondententoonstelling en ik mag meedoen, ik ga echt mijn best doen want dan kunnen we vaker mee. We stoppen regelmatig om ons pootjes te strekken en om de nodige (plas) ballast af te werpen, niets is zo lastig als rijden met een volle blaas. Maar goed onze Bandit (streskip) is dan bang dat we worden achter gelaten en wilt maar één ding en dat is terug naar de wagen. Eenmaal in Oostenrijk aangekomen laat het vrouwtje ons goed uit en gaan we naar onze kamer, wel een beetje klein maar we behelpen ons wel. Als we maar bij elkaar zijn, dan is het goed.

We gaan de omgeving verkennen en ik ruik water, massa's water. Bah, volgens het vrouwtje mogen we er niet in (nog niet) omdat we nog op show moeten. Dan is het zover, na de laatste borstelbeurt op het balkon gaan we vertrekken naar Salzburg. Het baasje heeft erg relax kunnen rijden, we hadden een Bob voor ons rijden en die wist ons precies naar de plaats van bestemming te brengen, goed gedaan BOB. We waren erg vroeg bij de ingang en het wachten was begonnen, wel erg veel honden, gelukkig zijn veel vrienden en bekende van ons aanwezig.

Gelukkig is mijn vriend Caspar er één van. Het was nog niet zo warm, ik had gehoord dat ik bijna een van de laatste ben, toen ik eindelijk aan de beurt was en met mijn vrouwtje de ring in moest, zei iemand van 'er is geen plaats meer voor je', natuurlijk schrok ik mij kapot, zolang moeten rijden en dan was er geen plaats voor me ! Maar tatarataa het vrouwtje was daar, 'wat geen plaats dan ga ik maar voor jullie staan' en het vrouwtje zette mij voor iedereen neer, stiekum heb ik mijn tong naar de andere honden uitgestoken, lekker puh. Een zgn ringmeester wilde me nog naar achteren zetten, maar één blik van mijn vrouwke was genoeg om hem daarvan af te laten zien.

Na een warme en een spannende dag waar ik heel goed mijn best heb gedaan, is mijn vrouwtje erg tevreden over het resultaat, ik heb een blauw lintje. Helaas geen foto's want aan de ring was geen plaats voor de baas, zo druk was het. Mijn vrouwtje was ook erg rustig, misschien omdat het baasje niet aan de ring stond, en Bandit, die had het nog niet door dat ik al geweest was. Het baasje was dan ook tevreden en sprak van een geslaagde dag vooral toen hij mijn souvenirs foto had genomen, het vrouwtje heeft mij nog overal mee naar toe genomen, wat een gebraggel allemaal, ik heb er niets van begrepen, maar zoals ik al eerder zei, ze vonden mij allemaal even leuk en zeg nou eerlijk, wie kan mij links laten liggen!

Toen we in ons hotel waren aangekomen hebben we als beloning mogen zwemmen, zeg nou zelf wat 'ne Super Sjieke Daag'

  
Dat iedereen mij leuk vind spreekt voor zich, bandit natuurlijk ook. Als we wandelen worden onze baasjes aangesproken door Jan en alleman. Het baasje vindt dat maar niets, het vrouwtje is net als mij en vind alle aandacht even prachtig, het baasje gaat dan maar weer foto's maken. Ook die ene keer dat een dame met een masker kwam kijken naar ons en iets naar ons riep, wat weet ik niet, ik begreep niets van wat die mevrouw zei, maar dat kwam zeker door het mondkapje, het baasje heeft hiervan stiekum een foto genomen, ondanks mijn leeftijd snap ik de mensen nog steeds niet. Het hotel en de omgeving was prachtig en we hebben dan ook genoten van alle aandacht, het fijnste vond ik nog de dagen na de show, we mochten het water in, Bandit en ik hebben hiervan erg genoten, het was erg warm maar als we het water waren in geweest dan was het lekker koel en konden we er weer tegenaan.

Ook zijn we in Salzburg zelf geweest, het was erg warm, gelukkig waren er veel kleine straatjes waar geen zon kwam en dus lekker koel was, en er waren veel terrasjes waar de baasjes en wijzelf lekker hebben uitgerust. En ze hebben veel bronnen en gaten in de grond waar water uitkomt, heerlijk.

 

 

Het baasje heeft van enkele mensen een foto genomen, de meeste vragen welk ras dat we zijn. Als je dat al niet ziet, natuurlijk zijn we Golden Retrievers maar dan wit. DUHHHH.

WHE ARE BACK, We zijn er weer, ja ik weet het. Er is een flinke tijd overheen gegaan dat ik iets heb laten horen, niet dat we niets hebben meegemaakt, integendeel. Verbouwing - verhuizing, ja en dan moet je weer aan alles wennen, maar zoals je kunt zien aan de foto voel ik en Bandit me al aardig thuis. We hebben zelfs onze eigen bank, ik lig er wel het meeste op. Nu is het wel zo dat wij ons op het gemak voelen zolang onze baasjes aanwezig zijn. Je leest het goed, geen Orlando, helaas hebben we afscheid moeten nemen van Orlando, ik mis hem nog iedere dag, nu is Bandit de baas (denkt ie). Ik vond het wel vreemd, we zijn één huis verderop gaan wonen. We kunnen nu lekker achter buiten lopen maar ook aan de voorzijde hebben de baasjes een plaats vrijgemaakt voor ons, zodra 's morgens de deur open is liggen wij met onze snuitjes buiten, en als dan de zon doorkomt, heerlijk. De baas zegt dat het goed voor mijn neus is, maar dat snap ik niet zo goed, het voelt goed over mijn hele lichaam. Nu heeft het vrouwtje ook meer tijd voor ons, deze week zijn we al naar de St.Pietersberg en naar Bokrijk geweest, lekker wandelen, natuurlijk moet er onderweg gestopt worden voor onze baasjes zodat ze zelf wat lekkers kunnen eten of drinken, we zijn dan niet boos want meestal (zeg maar altijd) blijft er iets voor ons over. Maar we blijven niet te lang zitten, we zien al naar het volgende wandeling uit. Groetjes... Oh ja volgende maand gaan we naar Salzburg naar een of andere grote show, ben benieuwd hoe het gaat, maar dat horen jullie nog wel van me. Doeiii.
'PIEPBEESTJES'Ik ben laatst op de Hondenshow geweest in Dortmund twee shows op drie dagen, het vrouwtje zei dat dit is om weer eens te wennen aan de drukte er omheen. Ik vind het goed hoor, de hele dag alleen met het vrouwtje, dat wil zeggen veel aandacht voor mij, lekker toch. Mijn vrouwtje heeft afgelopen jaar veel nieuwe bekende en vrienden gemaakt dus we gingen van hot naar haar. Lekker gezellig iedereen had een leuk woordje voor mij over, aandacht genoeg. Op de eerste dag kreeg ik een ZG, ja die vent was niet goed bij zijn hoofd, hij wilde alleen maar Goldens met dikke koppen, nou dat ben ik dus niet. De tweede show kreeg ik een U van Uitmuntend en werd ik tweede, natuurlijk had ik de eerste plaatst verdiend maar met twee ben ik en mijn vrouwtje ook tevree.

Voor mijn baas wilde het vrouwtje iets speciaals doen, ze wilde een foto van mij laten maken en die op een tas laten doen, zo gezegd zo gedaan, Roberto en Renate de fotograaf en zijn vrouw is een goede bekende van mijn vrouwtje en wilde dat dan wel doen. Ja en dan moet je je op je best gedragen, dat is voor mij natuurlijk normaliter geen probleem. Alleen Roberto had een idee, voordat hij de fotowilde gaan nemen kneep hij in een 'piepbeestje' ja dat ken ik van thuis en dat wil zeggen 'aanvalluh', ik ben dan ook tot hilariteit van Renate en gelukkig ook Roberto overgegaan tot het aanvalluh van het piepbeestje, ja en dat die beestje nou net werd vastgehouden door Roberto, ja dat zie ik op dat moment niet, ik zie alleen dat beestje om mee te spelen. Gelukkig zijn de foto's wel een succes geworden, kijk zelf maar. Op de eerste foto  zie je hoe het uiteindelijke resultaat en op de onderste zie je me tot de aanval overgaan.

Ik begreep wel de opmerking niet van Renate, die vroeg aan het vrouwtje of ik er één van 'KNIPPENBORG' was, ja dat verklaart veel zei ze.Roberto en Renate bedankt en SORRY...

'CYBERDOG GUINNESS'

Ja ik weet het, jullie hebben al een tijdje niets meer van mij gehoord, maar ik ben er nog wel degelijk, omdat mijn baasjes het erg druk hebben met ons nieuw huis moeten we ons af en toe zelf bezig houden. Dat is op zich geen probleem, maar Orlando en Bandit zijn een stuk eerder moe dan ik en als ik dan daar helemaal lig te dromen, ja dan kan er wat gebeuren. De baasjes hadden laatst de computer laten aanstaan en daar las ik iets over een computerdog, dit beteken een computer hond, ja jullie horen het goed een hond die leeft op elektriciteit of deze nu uit een halsband komt of dat men deze in een soort rol stopt en dan in een geheim vakje in de hond.. Ik heb natuurlijk eerst goed gekeken bij mijzelf, maar ik heb geen 'geheime vakjes' ook al zegt het vrouwtje van wel als ze weer eens stokjes uit mijn mond haalt, ik verstop dan altijd wat stukjes in mijn mond waar ze net niet bij kan, een soort reservevakje zeg maar.

Maar goed ik ben dus aan het dromen en het eerste waar zo'n cyberdog aan moet voldoen is 'voldoende' geheugen, nou vraag ik je waar slaat dat nu op, ik wist het niet tot enkele weken geleden Jan onze baas wat extra geheugen kwam brengen, 'BINGO' dacht ik, dat is nou net wat ik nodig had en daarbij lieten de baasjes het ook nog eens liggen op een voor mij toegankelijke plaats, ze leren het ook nooit. Dus ik aan de gang, dat valt nog niet mee hoe gaat dit nou open, hehe gelukkig dat de baasjes effe wegbleven, ik heb mijn best gedaan nu maar afwachten of het ook helpt. Toen mijn baasjes terugkwamen waren ze kwaad, gelukkig blijven ze dit nooit lang, waarom dat weet ik ook niet, ik probeer toch alleen maar goed te doen..

Gelukkig konden mijn baasjes erna toch weer lachen, en ze hebben weer een lesje geleerd. NOOIT MEER DE COMPUTER AANLATEN STAAN ALS DE HONDEN OF GUINNESS ALLEEN THUIS IS.

Hiernaast zie je het nieuwste 'slachtoffer van mij.

'VAKANTIE 2011'

Nou ik heb toch wat meegemaakt de laatste week, we voelde aan ons water dat er iets stond te gebeuren. De baasjes waren al enkele dagen flink heen en weer aan het gaan en waren behoorlijk zenuwachtig. OP een morgen werden Bandit en ik ingeladen in de auto en we waren helemaal blij. Vandaag gingen we met het vrouwtje ergens naar toe, Orlando bleef bij het baasje, omdat dit wel vaker voorkomt dachten we nog,  niets aan de hand dus. Na een flink stuk rijden kwamen we aan bij Casper, dat is waar ik geboren ben en we vinden het daar dan ook geweldig, lekker rennen in de wei, spelen met onze oude vrienden en helemaal top zwemmen in een vijver. Het vreemde is wel dat we daarna in een kennel moesten, maar aangezien dat ik niet alleen was vond ik het niet zo erg.

Het vreemde is wel dat ik het vrouwtje niet meer gezien heb, zijn we achtergelaten?

Nee gelukkig niet, van de andere honden hoor ik dat we in een soort hondenhotel zitten en dat doen de mensen als ze ergens naar toe moeten waar ze geen honden kunnen gebruiken. Nou dacht ik nog, dat kan niet voor ons zijn, want wij gaan overal mee naar toe, vakantie, winkelen, noem maar op. Als ik dan de auto hoor wegrijden denk ik dat ze wel gelijk hebben en samen met Bandit voel ik me een beetje verdrietig, gelukkig duurt dat niet lang, en Diane komt ons halen en we mogen lekker rennen en spelen in de wei, sjonge wat ruikt het hier lekker. Voor dat we het weten is de eerste dag al om en krijgen we lekker te eten, hmm dat smaakt naar zo'n drukke dag. Bandit heeft me iets geleerd, Bandit gaat altijd op muizenjacht en hij dacht dat in het weiland van Casper en Diane dit ook het geval was en hij ging met zijn voorpoten tekeer, het leek wel rennen zonder vooruit te komen. Ik heb het ook geprobeerd, eerst met mijn rechter en later met mijn linkerpoort een voor een, nou dat viel tegen. Bandit lacht en zegt dat ik het met twee poten tegelijk moet doen, hm even kijken, shit, dat gaat veel beter en snel, Casper schrok zich een hoedje, dat graven kan ons nog van pas komen als het vrouwtje ons vergeet te komen halen. Ik heb laatst een film gezien over een Golden die ook vergeten was en die naar lang zoeken zijn familie weer heef teruggevonden, dus wie weet.

Nou nee alles is goed gekomen, op een dag toen we naar buiten gingen roken we al een bekende geur en toen ik het vrouwtje hoorde roepen en Orlando ons bijna omliep wisten we het zeker, daar zijn ze weer. We hebben meteen aan Orlando laten zien wat we gedaan hebben en waar we hebben gespeeld, Orlando was bij Jan gebleven en heeft heel veel aandacht gekregen. Dat kon je ook wel aan hem zien, hij was wat bijgekomen, maar dat ben ik en Bandit ook, alleen bij mij zijn het spieren. De baasjes keken dan ook hun ogen uit, ik voel me zo trots als een beer.

Toen de baasjes weggingen zaten we voor hen in de auto en hebben we geslapen met ons drieën tot we thuis waren, dat voelt toch weer lekker. Ondanks dat we een schitterende tijd hebben gehad vinden we het maar wat fijn dat we weer naar huis kunnen gaan. Maar wat rook het daar lekker, Orlando zegt dat de dames waren en dat ik daar nog een beetje te jong voor ben.

Ons vrienden stonden achter hek om afscheid te nemen en er vloeide zelfs een traantje.

Ja dat kan ik me zeker voorstellen, maar wees gerust ik denk dat we nog eens terugkomen.

'Er is er één jarig'

Vandaag is Bandit jarig, Bandit daar hoor je normaal niets van hij is de 'middelste' van ons, hij is een tuttel en ligt vaak bij het vrouwtje op schoot, het vrouwtje vindt dit lekker warm. Ik lig natuurlijk vaak bij het baasje. Bandit ligt ook wel veel naast het baasje, dan blijft er weinig ruimte over voor het baasje, maar dat is hij gewend. Bandit is vandaag 8 jaar geworden, we hebben vanochtend lekker samen gezongen en we zijn extra verwend. We zijn samen met ons hele roedel naar de stad geweest en hebben daar lekker gewandeld in het park en zo. Heerlijk om weer even los te lopen en de beentjes te strekken, wel goed luisteren als de baasjes roepen anders mogen we de volgende keer niet meer los.

Natuurlijk kwam het vrouwtje weer bekende tegen en dan duurt zo wandeling al snel een heel stuk langer, want ipv aan elkaar ruiken zoals wij dat doen, praten zij en dat heeft natuurlijk zijn tijd nodig, tjonge tjonge wat heeft die veel werk.  Het is dat het baasje al twee maal iets had gezegd anders had ik het gedaan. Er waren veel honden in het park en er waren zelfs 'leuke' kinderen aanwezig, een kleine roeie (dat is rode in het Maastrichts) wilde me aaien maar ik had het veel te druk bij het dierenpark. Allemaal puppies zoals mijn baasjes zeggen, ja zeg ik ben niet gek, dat zijn kippen, pauwen, bokjes, herten nou ja je weet wel wat ik bedoel. Af en toe denk ik dat mijn baasjes niet goed bij hen hoofd zijn, maar gelukkig zijn ze wel lief. 

We moesten toen op een groot plein gaan afliggen en 'blijven', nou ja ik heb dat niet geleerd en heb het afgekeken bij Bandit en bij Lando, en waarvoor denk je, ja juist voor een foto van het baasje. Het schijnt dat het een lang gekoesterde droom van hem was, wij met ons drieën (vrouwtje wilde niet) op het Vrijthof voor een aantal oude gebouwen. Ja, hij is snel tevreden. Als je zo door de binnenstad loopt dan ruik je veel lekkers, er ligt ook veel tussen de stenen, het is bijna een openbare snoepwinkel voor ons, jammer dat we niet altijd wat mogen oprapen, maar als ze de baasjes even niet kijken!!!

Het laatste nieuws is dat onze baasjes in Maart naar Birmingham gaan en dan naar Polen en dan naar Moskou, wat een reizigers zijn dat, natuurlijk vroegen wij ons meteen af wat er metons gebeurd. Nou Orlando blijft thuis bij Jan, zodat hij de nodige beweging krijgt (Jan niet Lando). Wij, Bandit en ik gaan naar Casper en Diane in Mariënveld uit logeren, Casper en Diane zijn mijn grote vrienden en misschien dat ik mijn moeder nog zie. Ik verheug me erop lekker ravotten met mijn vriendjes en samen met Bandit kom ik de tijd wel door.

Als ze ons maar niet vergeten op te halen, maar het vrouwtje heeft het nu al moeilijk, en dan zijn ze nog niet eens weg. WORDT VERVOLGD.

In ieder geval heeft Bandit een geweldige verjaardag gehad. (en wij ook).

Oh ja de foto voor de oude gebouwen zie je rechts, omdat de gebouwen erop moesten hebben we hier een uitsnede gemaakt, groetjes....

naor bove

'Weightwatchers en Onze Bert'

Nou vraag ik je, vandaag zijn we naar Bert onze dierenarts geweest, de baasjes waren toch een beetje 'bang' voor Orlando, ze vonden dat hij op een hele korte tijd 'oud' geworden was. En zoals een oude heer ((hmm - hmm) betaamt slaapt en 'knotert' hij veel. Bandit en ik mogen geen lawaai maken, we mogen niet te dicht bij hem liggen terwijl hij bijna op ons ligt. Maar goed, ik hoorde de baasjes zeggen dat ze Orlando 'mager' vonden. Nou ik kan je zeggen dat als hij bovenop me ligt hij nog wel wat gewicht in de strijd gooit. Maar ja, als die twee baasjes van ons wat tussen de oren hebben dan helpt niets en hup daar gingen we op naar Bert. Bert is onze persoonlijke dierenarts en we zijn dan ook blij als we bij hem op bezoek gaan.

Gisteren waren we nog naar 'Maastricht' (centrum) gegaan, er was veel water en buiten dat we het konden ruiken (de Maas) stonden we bijna met onze voetjes erin, het water stond heel erg hoog. We mochten er niet in en natuurlijk had het baasje zijn camera meegenomen en dat natuurlijk houd in dat we om de zoveel tijd stilstaan, het vrouwtje blijft gelukkig bij ons en praat tegen ons. Hij (baasje) is echte een reu, om de zoveel tijd moet hij stilstaan, alleen hij plast niet maar hij maakt een foto. Misschien dat hij dan zo ruikt waar hij al geweest is, wie weet. Maar dit terzijde, we gingen dus met ons vieren (baasje was aan het werk) naar Bert, het weer was lekker en de vaart zat er in tegenstelling tot gisteren goed in.

Eenmaal bij Bert aangekomen, kocht het vrouwtje enkele 'snoepjes' maar wij weten wel beter, dat zijn geen snoepjes, het vrouwtje moet ze dan ook achterin onze keel leggen en onze snuit dichthouden, anders spugen we het gewoon uit. Soms doe ik net alsof ik slik en als het vrouwtje niet kijkt spuug ik het alsnog uit. Goed hé.

Wij moesten bij Bert op de weegschaal één voor één, Orlando eerst 25 kilo, vrouwtje werd helemaal wit, dan Bandit 23 kilo, en uiteindelijk ik, de teller wees 26 kilo aan. Dat kon niet zegt het vrouwtje, Bert kwam kijken en tilde de plaat op en zei dat hij het al zag. Hij legde de plaat terug en we moesten weer terug, de kilo's waren als volgt Orlando 35,8, Bandit 33,7 en ik 36,7 kilo, nou vraag ik je. Ik zie er goed uit geen gram teveel, dan kan dat toch niet, nogmaals geprobeerd en jawel hoor het klopte.

Wij volgen onze Bert overal en overal krijgen we dan ook wat, het is zelfs zo dat hij toen wij weg waren nieuw vlees voor op het brood is gaan halen omdat wij het hadden opgegeten, natuurlijk wel pas toen we het van 'onze' Bert hadden gekregen, Bert moet altijd met ons lachen en toen iemand opmerkte op een vreemde toon dat wij geen schoothondjes meer waren kreeg hij een 'beet' van Bert, GOED ZO Bert. Daarom is hij Onze Bert. Maare zoals we zijn zoals we zijn hoeven we gelukkig niet op Weightwatchers, want toen mijn vrouwtje vroeg aan Bert of ik te dik was zei hij, "Nein bis te gék, dat zien allemaol spieren", en voor onze Caspar en Diane "ben je gek, dat zijn allemaal spieren'. Nou vraag ik je, sjiek hé. Oh ja Bert zit rechts, hij is dierenarts, niet dat jullie denken dat onze baas wordt opgehaald door een of andere dokter. En eh 'geen schoothondjes, kom dan maar eens 's avonds kijken waar wij dan wel niet liggen'.  Ha ha

'Orlando 11'

Hiep hiep hoera, Orlando is 11 jaar, baasje en vrouwtje waren de laatste tijd wat ongerust over 'Lando' maar nu gaat het weer de goede kant op. Orlando is 11 jaar geworden.  Dat de oude nog vol SPIRIT zit was vandaag goed te zien, ik had samen met Bandit de grootste moeite om hem bij te houden. Maar we hebben hem van katoen gegeven. De afgelopen weken is iets wits uit de lucht komen vallen, dit blijft overal liggen en de baasjes poetsen de stoep een paar keer per dag. Orlando werd natuurlijk al wat extra verwend de laatste tijd, maar de laatste twee dagen zijn de baasjes toch echte gek geworden, ze zetten bomen in het huis (waar we nog niet eens tegen mogen plassen) we krijgen veel meer lekkers dan anders, we hebben zelfs biefstuk gekregen. daar kan men aan gaan wennen. Overal in het huis staan kleine rode mannetjes met witte baarden, (het is voor mij verboden om deze in de mond te pakken, en ze zijn nog wel zo zacht). Er branden kaarsen, misschien dat ze het licht niet betaald hebben wie weet. Wij merken er in ieder geval niets van, de mensen noemen deze dagen 'kerstmis' of dat er te maken heeft dat Orlando is geboren weet ik niet. Iedere dag gaan we lekker veel lopen en mogen we ravotten (als er niemand in de buurt is).

 

Het is fantastisch, lopen waar je wilt lopen, heerlijk overal op je gemak ruiken en lekker plassen. We moeten wel luisteren als het vrouwtje of het baasje roept. Het vrouwtje heeft hier wat meer geduld in dan het baasje, maar ja zij is ook met ons op cursus geweest. Natuurlijk heeft het baasje weer foto's gemaakt voor op onze site. Je ziet ze zo dadelijk, leuk was het wel, de baasjes kunnen Bandit en mij bijna niet meer uit elkaar houden, ik vind niet dat we echt op elkaar lijken, maar zij vergissen zich vaak met het roepen, nu roepen ze dan maar onze beide namen, dan is het altijd goed. Vanmiddag ook weer, van achter kun je ons sowieso niet uit elkaar houden, kijk maar wie is wie?

Het vrouwtje is ook met ons gaan rennen, het baasje zat nog vol eten en moest natuurlijk foto's maken van ons. Ik moet wel eens met Casper en Diane praten, steeds als ik foto's bekijk is het of ik 'grote' oren heb. Ik wil wel weten hoe dit kan, ik twijfel soms of ik geen kruising ben met een 'Bracco Italiano'! Het baasje zegt dat dit soms te zien is, voor hem fijn want hij wilde altijd eentje hebben. Zo is iedereen tevreden, maar nu terug naar Orlando, het baasje wilde foto's nemen van een rennende Orlando, en wilde 'slim' zijn en liep wat harder voor ons uit, Orlando had het door en liep ook wat harder, en als het baasje zich omdraaide om een foto te nemen was Orlando te dichtbij om een foto te nemen. Het vrouwtje en wij lagen in een deuk..

Natuurlijk volgde er toen het onoverkomelijke 'statiefoto', nu eens niet met ons drieën maar ieder apart. Die foto's kun je hieronder bekijken. We hebben het baasje laten rennen van links naar rechts. Aan zijn rode kop te zien had hij het wel warm gekregen. Verder had ik nog even ruzie gekregen met Bandit, maar dat hebben we weer snel bijgelegd, nu zijn we weer de beste maatjes.

 

En het baasje, die heeft toch de foto van Orlando kunnen maken, zo te zien heeft Orlando hem zijn zin gegeven, anders bleven we nog langer buiten. We hebben het met z'n allen erg naar onze zin gehad, maar we zijn toch blij dat we nu weer thuis zijn, lekker warm op de vloer en lekker tegen elkaar, heerlijk. Ok soms blaft Orlando dat we te dicht bij hem komen, maar wat wil je, voor ons mag hij. Zo denkt hij dat hij nog steeds de baas is over ons, momenteel is dat NOG zo, maar we komen steeds dichterbij. Nog even en dan ben ik de baas over ons drieën, eens kijken of ik dan ook zo verwend wordt als Orlando, maar als ik net hiervoor ook moet blijven wachten tot mijn elfste verjaardag denk ik dat ik pas.  Oh ja mijn vrouwtje laat aan iedereen weten dat ik bijna zover ben !!! Wat ze hiermee bedoeld weet ik niet, maar ik mag dan lekker alleen met haar mee naar grote hallen waar veel andere honden zijn. Ik zie dan weer mijn vriendjes, ik verheug me daar al op.

Maar eh, nog één ding vrouwtje ik ben al twee jaar KLAAR!!!

'Echte vriend'

Hallo Mensen ik willen jullie even voorstellen aan Herman, Herman woont bij ons aan de overkant en is wat je noemt een echte vriend. Herman zie ik alleen in het weekend, maar dan is het dan ook even tijd om te knuffelen, dan is even het hek van de dam. Herman wilt vooral aaien en vasthouden, soms aait hij wel hard, maar dan zeggen de baasjes of zijn moeder dat hij het rustig aan moet doen en dan gaat het weer.

Hier zie je dat ik bijna op zijn schoot zit, vreemd genoeg lukt dat niet bij iedereen, bij mijn baasje lukt dat wel, maar ja deze heeft ook een brede schoot. Hij vindt het niet altijd even leuk maar dat interesseert mij niet,  hij kan toch niet lang boos op mij zijn. Dat komt op de eerste plaats door mijn 'engelensnuit' en omdat ik de lieveling van het vrouwtje ben.

naor bove

'Effe weggeweest'

We zijn net terug van 'effe weggeweest', aangezien het vrouwtje en het baasje maar toch vooral het vrouwtje het erg druk heeft en zal krijgen zijn WIJ Orlando, Bandit, Anja, John en ik Guinness effe weggeweest. We zijn naar Oostenrijk geweest, Voor Orlando en Bandit niets bijzonders, ze zijn al over de tien keer daarheen gegaan. Maar voor mij is dit nu de tweede maal, de eerste keer was ik nog erg jong, ik moet zeggen het bevalt wel alleen de rit erheen duurt een beetje lang, meer dan 7 uur in de auto hoe leuk ook is te lang. Gelukkig stoppen we onderweg steeds maar dan nog, je denkt steeds Hoera we zijn er, en vervolgens weer de auto in en gaan met die banaan, niet echt natuurlijk. Het baasje rijd soms wel hard maar dan corrigeert het vrouwtje hem, gek hé bij ons trekken ze dan aan de riem, maar bij het baasje hoeft dit niet. We hebben flink gewandeld, bergje op en bergje af. Het fijne is dat we de hele dag samen zijn en dat ze ons overal mee naar toe nemen, ja natuurlijk niet als ze zelf gaan eten, maar dan krijgen we altijd wat lekkers als ze terug zijn. Dus dan mag het. We zijn naar Zwitserland geweest en daar heb ik me toch verschrokken, er kwam een gezin, volgens het vrouwtje waren het Italianen, ja en die kun je niet echt vertrouwen met die Maffia enzo. Enfin die kwamen en vroegen aan het baasje of ze met ons (Orlando, Bandit en ondergetekende) op de foto mochten, het baasje (mijn inziens wat te snel) zei 'here please' en gaf de riemen aan deze man en stapte weg, gelukkig niet te ver, want stel je eens voor dat we van baasje moeten veranderen. ik moet er niet aan denken, in ieder geval de man in kwestie wist niet wat er gebeurde en keek wat verbaasd. De foto's werden snel genomen en gelukkig pakte het baasje de riemen weer over. Er zijn schijnbaar geen witte Goldens in Zwitserland en Duitsland, want waar we ook stoppen en gaan lopen, er zijn altijd mensen die vragen om met ons op de foto te mogen en welk ras dat wij zijn, DAT IS TOCH DUIDELIJK, niet. rare mensen zijn die Duitsers en Zwitsers.

Wel hadden we een lekkere ruime kamer en konden Bandit en ik ons lekker uitleven, het baasje heeft daar natuurlijk meteen een foto van genomen. Gelukkig zijn we niet veel koeien tegengekomen, ons vrouwtje heeft daar behoorlijk schrik van. Ik snap er niks van tegen ons zegt ze dat het 'puppies' zijn en dat we er niet bang voor hoeven te zijn, zelf is ze er wel bang voor, vreemd hoor!!

Ik vind het wel vreemd dat het baasje en het vrouwtje ons zo gemakkelijk 'weggeven', volgens Orlando en Bandit is dat normaal en hoort dit bijna tot de vakantieroutine. Nou ik vind het niets, ik hou ze wel in de gaten. Ik ben blij dat we weer terug zijn, de vertrouwde geurtjes, teefjes en andere vrienden. Ik heb ze toch wel gemist. Ik weet niet of ik de volgende keer weer mee ga.

Voor meer foto's gewoon op één van de foto's klikken. TOT ZIENS.

'Clubmatch'

Vandaag zijn we naar de Clubmatch geweest, de Clubmatch van de MHSV wel te verstaan, het vrouwtje is hier lid van en heeft 'vroeger' wel eens cursus gelopen. Uiteraard niet met mij, want je weet het hé. Luisteren doe ik als de beste, gehoorzamen is ietsjes minder. Maar goed, het baasje is veel bij ons gebleven en heeft niet zoals de afgelopen jaren alleen maar foto's gemaakt. Natuurlijk moet ook hij afbouwen en dat doet hij dan ook. Er waren 4 keurmeesters of hoe ze zich ook mogen noemen, helaas waren ze niet op onze hand. Ik was nog Beste Reu van de Goldens en Bandit een goede 2e. Orlando (hij wel) werd Beste Veteraan Golden en behaalde uiteindelijk de 2e plaats bij alle veteranen, een Duitser (met zijn grote mond) plaatse zich nog net voor hem. Orlando is dan ook de enige die een beker heeft gewonnen. Het vrouwtje was erg trots op ons.was, wij hebben een medaille in de vorm van een beker. Orlando heeft een nog flinke knuffel van het vrouwtje gekregen. We zijn tenslotte niet voor niets in Vilt geweest. We nog samen met het vrouwtje met z'n tweeën (koppelsklasse) en zelfs met ons drieën (groepen) gelopen. Helaas hier vielen we niet in de prijzen,  maar hebben we wel een hoop lol gehad. Sommige mensen zeiden zelfs dat we niet op elkaar leken, 'nou dan heb je ons van achter nog niet gezien'. Er was zelfs één mevrouw die ons heel goed wilde bekijken, nou die moest helemaal omlopen om iets van ons te zien, en dan maakt dat mens ook nog een vreemd geluid met haar hand voor haar mond, ja daar wil ik het mijne van weten, want wie weet is dat wat lekkers. op het laats hadden we er geen zin meer in en hebben het vrouwtje dan ook alle hoeken van de ring (die eigenlijk vierhoekig is) laten zien, leuk joh.  We gooiden zoals ze hier in Maastricht zeggen 'de koont in de krib', oftewel we hadden totaal geen zin meer.

Het weer was af en toe wat natjes, maar gelukkig kwam de zon steeds weer terug, ik ben dan wel wat je noemt waterhond, maar ook ik lig graag droog. De dag duurde wel een beetje lang, we waren bijna de laatste die vertrokken. Bijna 150 honden aanwezig, veel plaats om te liggen. Alleen onze buren de Terriërs van Bob lieten zich horen, tsjonge tsjonge wat een druktemakers. Tot rust komen was er voor ons dan ook niet bij, dar is niet erg, we moesten tenslotte de hele tijd het vrouwtje en het baasje volgen. Het baasje heeft wel veel foto's van ons kunnen maken. Klik maar op één van de foto's om een impressie te krijgen en om naar zijn bijna 126 foto's (veel, nee hoor. Kun je nagaan hoeveel hij 'normaal' maakte) Het was een leuke zondag in Vilt bij de Maastrichtse Honden Sport Vereniging.

Oh ja we hadden alle drie een schitterend rapport, het vrouwtje is op het eind van de dag toch hartstikke blij met ons alle drie..

'Gekkepie'

Wij hebben een leuke buurmeisje, dat meisje (chloé) was eerst bang voor ons. Nu nadat we echt kennis hebben gemaakt Orlando, Bandit en ik en Chloé is ze niet meer bang voor ons. Het heeft wel wat tijd gekost maar dan heb je ook een vriendin voor het leven, ze loopt nu zelfs af en toe mee als het vrouwtje ons uitlaat. Ze mag dan Orlando vasthouden, of is het andersom. Orlando is het rustigste van ons zegt het vrouwtje, nou soms kan hij daar ook iets van. Vooral als vrouwtjes (teven) langskomen wil hij nog wel het 'heertje' spelen. Maar ja mij kan ze natuurlijk niet aan, ik ben een bonk spieren en ongeduld. Maar het is wel leuk om te zien dat ze niet meer bang voor ons is en dat ze zelfs bij ons in de kamer durft te komen. Tenslotte, wij zijn toch GOLDENS en dat zijn mensenvrienden. Het vrouwtje roep me als ik moet komen, ze roept dan Guinness en als ze kwaad is dan wordt Sequins Sainfoin Guinness, maar normaal is het Guinnepie, je ziet wel ik luister naar alles. Maar nu breekt toch mijn klomp, Chloé probeert mij ook te roepen maar noemt me 'gekkepie', nou vraag ik je, schelden is toch niet nodig. Ik doe zo mijn best om te luisteren, het gaat niet altijd goed maar wel steeds beter. Nu Chloé nog.

'Gouden Korenaren'

Kennen jullie dat versje, uit Gouden Korenaren schiep God Maastrichtenaren, uit het restant, de rest van het land. Nou in mijn dorp 'Heer' zie je ze overal, nee niet de Maastrichtenaren (alhoewel), ik bedoel de korenaren. Zelfs rond het losloopgebied zie je ze, onder het lopen voelde ik iets in mijn oor, ik dacht nog wat een vervelend vliegje, maar ik kreeg steeds meer last ervan en hoe  meer ik met mij hoofd op sloeg hoe vervelender dat het was, het vrouwtje die bijna een dierenartsassistente is ging meteen op onderzoek. Ze kon echter niets vinden maar aangezien dat ik pijn had en dat ik bleef 'head bangen' (zie foto rechts) heeft ze niet lang gewacht en onze dierenarts 'Bert' gebeld, het was wel op zondag maar als mijn vrouwtje belt dan moet er wel iets aan de hand zijn en we konden meteen komen, ik dacht nog hé leuk alleen met het vrouwtje weg, ze reed wel erg hard, als dat het baasje maar niet hoort. eenmaal bij Bert konden we meteen doorlopen en hij keek in mijn oor, ik hoorde wat van 'korenaar' en vasthouden, ik voelde een prikje en vervolgens wordt ik wakker met een beetje pijn in mijn oor maar niet meer wat het geweest is, en 'verdorie' ik ben geschoren aan mijn poot, wat is er gebeurd dan. Later hoor ik dan dat er een korenaar diep in mijn oor zat en dat deze eruit moest. Ik ben nog wel een beetje suf, maar dat schijnt normaal te zijn naar een spuitje. De rest van de dag werd ik wel verwend, maar Orlando en Bandit zeggen dat dit normaal is. Orlando geeft me steeds kusjes, hij zal wel blij zijn dat ik terug ben. A pro pro, op de foto zie je dat ik mijn vrouwtje bedank. En het ergste van alles is dat ik geen koekje heb gekregen bij Bert, maar dat haal ik wel in bij de volgende keer.

Tjonge Tjonge Tjonge:

Het was weer eens zover, het vrouwtje vond het weer eens tijd dat we gewassen moesten worden.

Eerst Orlando (want die heeft het meeste werk), toen Bandit en toen pas mijn persoontje. Je kunt je voorstellen dat ik dat niet al te leuk vond, en ik ben ook nog vrijwillig de douche ingegaan. Wie weet, anders was ik nu nog niet aan de beurt geweest. Maar goed alle drie zagen we er weer uit om door een ringetje te halen, eerlijkheidshalve moet ik zeggen dat ik ‘uit ‘ vacht ben, ik zie er bijna niet uit, desalniettemin zie ik er toch nog beter uit dan de rest. (vind ik)

Op zaterdag worden we met z’n drieën ingeladen en kijk, het baasje mag ook mee, sjiek maan.. Na een rit van enkele uren zie ik weer iets bekends, al snel wordt het me duidelijk, we gaan op bezoek bij mijn vriend Pablo, een Italiaanse Bracco, tjonge wat is die gegroeid, we schieten met z’n drieën langs het baasje, het vrouwtje en Diane en gaan regelrecht de wei in. Even snuffelen wie hier allemaal gelopen heeft. Pablo mag niet komen spelen, waarschijnlijk zijn we net te sjiek aangekleed voor hem.

Van hieruit gaan we naar manege Lichtenvoorde, dit ken ik van vorig jaar. Hier staan veel grote beesten op hoge poten, de baasjes noemen ze paarden, ik weet alleen dat wat ze laten vallen heerlijk smaakt, ik moet dit wel stiekem doen anders krijg ik op mijn kop. We hebben lekker gewandeld en ook al was er geen kijkdoos, we hebben ons niet verveeld en zijn vroeg gaan slapen.

Vrouwtje heeft ons wel erg vroeg wakker gemaakt en of dat nog niet genoeg was maakt ze het baasje ook nog eens wakker om een foto te gaan nemen, nou moe. Er komen vandaag lekker veel honden en we doen weer eens mee aan een echte wedstrijd, Bandit en ik gaan samen en Bandit wordt dan ook begeleid door een vreemde, maar wees gerust ik hou hem in de gaten, Bandit ziet er goed uit en wordt volgens het vrouwtje steeds mooier, ho ho en ik dan !

Ik ben aan de beurt en wordt overal betast, mijn staart wordt naar buiten getrokken, er wordt op mijn rug geduwd, mijn ribben worden ingedrukt mijn lippen worden omhoog getrokken (gromm) en als laatste voel ik zijn handen tussen mijn benen, wat een v..speuk, dit schijnt zo te moeten, ik vind het niet lekker.

En het ergste is dat hij zei dat ik nog niet ‘af’ ben, die man is duidelijk te oud voor dit beroep, hij ziet niet meer goed, ik niet af, hoe komt hij daarbij. Maar ja hier kan ik niets aan doen, Orlando was wederom Beste Reu en hier ben ik ook blij mee. Ik wacht wel dat ik ‘AF’ ben. Bandit heeft het heel goed gedaan, hij wordt nog een concurrent van ons. De keurmeester vond me wel prachtig, Bandit vond hij een kilo te zwaar, had je hem zelf eens moeten zien. En Orlando was perfect, liep goed, mooie kop, hij zag er goed uit, maar toch werd hij niet Beste Reu Overall, dat werd een Amerikaanse Cocker. Wat een misopvatting, eerst zegt de keurmeester wat ze prachtig vindt aan Orlando en hem dan op twee zetten, stom hé.

Maar ja we zijn weer eens als roedel /familie op stap geweest en dat was prachtig en dat is onbetaalbaar.. En oh ja als het Nederlands elftal nog iemand nodig heeft , ik sta klaar !!!

naor bove

Nou Moe,

OK, ik weet dat Orlando de baas is binnen onze groep, tenslotte is hij ook de oudste. Maar wat ik afgelopen week toch zag lijkt me een beetje overdreven. Om de zoveel tijd komt Harry Leeuwenburg met Banjer op bezoek, Banjer is een dochter van Orlando en een halfzuster van Bandit. Nu vindt ik dat niet erg, ook Orlando mag wel eens wat aandacht krijgen, niets mis mee. Maar een eigen merk als hondensnack is toch wat teveel van het goede. Ja gelukkig één troost, het is wel Duits, maar dan toch.. Ik vraag je, als er dan toch een naam voor een hondensnack bedacht moet worden dan moet het toch zeker 'Guinness' zijn, denk maar eens aan het wereldrecord boek en aan het bier, daar kan een (honden)snack zeker nog bij. Fam.Leeuwenburg en banjer bedankt hé !

Schrikken,

 

nou dinsdag was het weer zover, de baasjes deden vreemd. Ze doen anders dan anders er gaat dus iets gebeuren.

Ja hoor we worden ingeladen in de auto, we mogen alle drie mee dus we gaan niet naar de cursus, ben benieuwd waar we heen gaan, Orlando en Bandit liggen al en maken zich niet druk. Ik niet, ik wil zien waar we heen gaan en hou dit stug vol en kijk naar buien of ik iets bekends zie. Het duurt wel lang zeg. Ha eindelijk even stoppen, ja natuurlijk het vrouwtje moet weer eens plassen. Het zal ook weer eens niet..

 

Dan gaat de reis verder, en we komen uiteindelijk in een zeer bekende buurt, hier liggen mijn 'roots'. We zijn weer thuis (voor mij dan), Diana doet de deur open en als het vrouwtje de autoklep opent zijn we al weg, lekker rennen. Orlando en Bandit gaan meteen naar de aanwezige dames, gelukkig zitten ze opgesloten zodat Orlando er niet bij kan, ze moeten wel erg lekker ruiken want Orlando is niet weg te slaan.

 

Zo even uitplassen en dan spelen, wat een ruimte is er hier, wel een beetje koud maar daar helpt het rennen wel tegen, zelfs Orlando begint te rennen. Dan zie ik een bekend gezicht, mijn vriendje Pablo de Braco Italiano komt met ons spelen, heerlijk. Wat kan Pablo rennen zeg, gelukkig zijn wij met z'n drieën en wisselen wij ons onderling af.

Het baasje kan weer zijn lol op en maakt foto's, dan worden we geroepen en natuurlijk luisteren we nu meteen, ik ben tenslotte ook een beetje moe.

 

We gaan een ruimte in en dat is lekker er de vloer is lekker warm, goed voor onze botten. Orlando nestelt zich meteen en ligt languit, de baasjes gaan koffie drinken en puppies kijken. PUPPIES, verschrikt kijk ik op, het zal toch niet of.... Krijgen we nog een speelkameraadje erbij ???

 

Ben benieuwd, het baasje hoor ik altijd zeggen dat wij drietjes meer dan genoeg zijn, voor het vrouwtje hoeft dit niet perse, maar het baasje houd zijn poot stijf. Maar nu, nu dat we hier zijn bij de puppies weet ik het niet meer. Maar ik ben nu moe en ga lekker slapen.

 

We worden wakker gemaakt, even naar buiten en dan terug om te eten, nog steeds weet ik niet of we een puppie krijgen of niet. Later als we naar huis gaan zijn zie ik dat Pablo een traantje wegpink, ik roep nog tot de volgende keer Pablo. We zijn weer gewoon met ons drieën en ik hoor dat alle pups reeds een nieuw baasje hadden gevonden. Gelukkig want ik weet niet hoe dat zou aflopen als we nog één vriendje erbij krijgen, Orlando zou het niet erg vinden hij krijgt dan wat meer rust zegt hij. Ja hij begint toch al oud te worden. Bandit heeft zich vandaag flink uitgeleefd, die zien we vandaag en morgen niet meer terug en slaapt al voordat we wegrijden, dat geldt natuurlijk ook voor Orlando en mijzelf, ik ben nog jong maar pas me maar aan de rest aan, nu nog kijken of dat het vrouwtje ook weer fit is, denk het niet. Meer foto's zien, klik dan maar op één van de foto's..

naor bove

OEPS!!

Ja ik weet het het is een beetje rustig geweest rond mijn persoontje, maar dat wil niet zeggen dat er niets gebeurt. Wat me vorige week toch is gebeurt, ik ben zoals jullie weten de lieveling van de buurt, en ga dan ook zoals een normale hond wel eens buurten. Het vrouwtje is dan wel boos op me, maar als ze roept kom ik (meestal) wel meteen terug. Mijn baasjes weten dat ik erg nieuwsgierig ben en dat ik snel ben afgeleid, ik ben erg sociaal moet je weten. Afgelopen week toen mijn vrouwtje ons naar Jan bracht (Jan moet dan zgn op ons letten, maar wij spelen alleen maar bij hem. Hij vind dat ook nog leuk ook), maar goed als het vrouwtje zegt we gaan naar Jan weten we al waar we heen moeten maar toen Orlando en Bandit naar links (Jan) liepen ging ik lekker naar rechts om naar mijn vriendje te gaan, nu moet je weten dat hij niet aan dezelfde kant woont en dus steek ik de straat over, en toen BOEM. Ik liep tegen iets hards aan en sloeg over de kop. Als een echte kerel meteen weer op en meteen naar het vrouwtje toe, deze riep zo hard mijn naam dat er wel iets ergs gebeurd moest zijn, de buren stonden ook meteen buiten. Het vrouwtje voelde overal aan mij en ik dacht nog 'hé lekker knuffelen', maar het had een andere reden. Zoals het schijnt was ik tegen een auto aangelopen, of was hij tegen mij aangereden, gelukkig reed hij niet hard en heeft hij me net op de goede plaats geraakt. Later ben ik met het vrouwtje helemaal alleen naar de man in de witte jas geweest, Bert onze persoonlijke arts, daar waar ik altijd koekjes krijg heeft me helemaal uit elkaar getrokken en is bijna in elk gaatje wezen kijken. Het vrouwtje was de hele tijd zenuwachtig en toen Bert zei dat ik veel geluk gehad had begon ze tegelijk te huilen en lachen. Ik weet het niet met mijn vrouwtje hoor. Er was toch niets gebeurt. Maar eenmaal thuis waren de baasjes toch een beetje boos op me en nu loop ik in een 'boevenpakje' rond, het mag pas uit als ik luister, nou dan koop er nog maar een paar, want ze slijten nogal snel.

Gelukkig is het hier carnaval, iedereen (behalve mijn baasje) verkleed zich dan en doet gek, en dan zeggen ze dat IK moet luisteren, nou vraag ik je. Maar ja dit is mijn verhaal weer. See You....

Kerstshow Tiene:

Het was Kerst en we werden gewassen (Orlando en ik) normaal betekent dat dat we weg gaan, maar toch niet met de KERST ! Jawel hoor, het vrouwtje heeft ingeschreven bij een Rashondenshow, niet zomaar één nee een kerstshow wel te verstaan. OK eerste Kerstdag ging voorbij, niets aan de hand. De tweede Kerstdag dan, vreemd weer niets, totdat het vrouwtje 's middags roept en Orlando en ik sprinten naar de wagen, hup wij zitten. Bandit blijft met het baasje thuis. Bandit heeft ons al eerder laten weten dat hij zo'n Show niet ziet zitten, daar zijn allemaal opgedirkte 'oh wat ben ik mooi' honden, ze mogen niet spelen, snuffelen en je zit maar te wachten totdat één of andere vreemde met zijn 'koude' handen  aan je zit, zelfs  aan de b..len, nee dank je. Bandit blijft dan liever lekker alleen met de baas en heeft de tijd van zijn leven, niet bedelen voor een stukje aandacht, nee alle aandacht is voor Bandit. Ja dat geeft je te denken.. Maar ja ik ben jong en vindt het fantastisch, en Orlando die is een oude rot in het vak en vindt het nog steeds geweldig. Het vrouwtje heeft afgesproken met een aantal goede vrienden van ons en samen gaan we op pad. Één uurtje rijden maar en we zijn er al, het is wel donker. Ik vind het maar vreemd en voel me niet op mijn gemak, het is te klein en ik kan mijn draai niet vinden, en oh ja het vrouwtje zegt dat ik aan het puberen ben, ik luister nog wel maar het is een 'langzaam actie' zeg maar. Het vrouwtje zegt iets en voordat dat doorgedrongen is naar mijn formidabele hersenen en dat het doordringt dat het menens is dan is er toch zeker wat tijd voorbij gegaan. Ik doe dus uiteindelijke wel wat het vrouwtje vraagt, want zij geeft me toch mijn eten. Maar ik wil veel liever met alle honden spelen en snuffelen, ik voel dat het vrouwtje haar geduld verlies en dan zal ze meer met mij moeten gaan oefenen en dat houdt weer in dat ik met haar (alleen) naar de training kan. Dus des te meer aandacht voor mijn persoontje, de baas heeft mij wel door. Oh ka de uitslag, ikzelf was 3 Uitmuntend, en Orlando was Beste Veteraan bij de Goldens, zeg maar onze soort. Niet slecht toch.. Het vrouwtje vind het jammer, misschien dat ik de volgende keer toch beter mijn best moet doen..  Och Ja iedereen Prettige Kerstdagen toegewenst.

Stom Stom, Stom:

Nee hoor niet ik, maar het baasje, onze oudste Orlando heeft artrose aan zijn voorpoot. Niet bijzonders hoor hij kan goed ermee omgaan. Hij speelt en rent nog altijd, wel heeft hij daarna een beetje meer rust nodig, maar dat gunnen Bandit en ik hem wel. Anders begint hij toch maar te grommen de grombeer. De laatste tijd gaat het toch een stuk beter met hem, dat komt door tabletjes die we gekocht/gekregen hebben bij Marcel Huls, die heten 'Yumove' en is een voedingssupplement op Natuurlijke basis. Orlando gaat er fantastisch op tot dat... Zowel het baasje als ook het vrouwtje zet het voer voor ons neer, dat houd in dat diegene ook de tabletjes enzo moet verzorgen. En daar ging het mis. De baas heeft Orlando Rimadyl gegeven, dit zijn zeg maar pijnstillers. Ja zo kan ik het ook, Orlando was aan de DRUGS, nou hij ging niet ervan trippen maar hij was wel jaaaren jonger geworden. Het vrouwtje heeft het baasje flink zijn oren gewassen, gelukkig dat het vrouwtje het eten het meeste klaar zet. Nu afwachten wat de werkelijke uitwerkingen zijn van de Yumove.

World Dog Show 2009 Bratislava:

21.111 Rashonden waarvan de grootste groep met 318 ingeschreven Golden Retrievers.

Nou, nou ik heb weer een weekendje achter de rug, de baasjes hadden het geweldig idee opgevat om eens mee te doen aan een Wereld Tentoonstelling voor Rashonden. Helaas was het dit jaar in Bratislava, dat ligt in Slowakije. Het ging als volgt.

Wij, Orlando, Bandit en ikzelf wisten het al, er stond iets te gebeuren. De baasjes waren al enkele dagen zenuwachtig en anders dan anders, tel daar op dat Orlando en ik wederom geknipt en gewassen werden en dit al de tweede keer in korte tijd en weer was ik (niet) vies.  Dan weten we uit ervaring dat er ‘iets’ gaat gebeuren. Op een avond werden wij ingeladen in de auto en gingen we op pad. Amper 30 minuten later waren we met drie auto’s op weg naar Bratislava voor de Wereld Tentoonstelling, ik dacht nog ja zal wel. Maak me maar wakker als we daar zijn. De rit duurde wel erg lang, maar uiteindelijk kwamen we dan toch aan in een groot gebouw met de letters ZATOKA erop. De baas sleepte allerlei spullen een kamer binnen en plofte toen neer op het bed, wij en het vrouwtje volgde snel genoeg, het bed was klein en we konden niet bij de baasjes liggen, we konden zelfs niet tegen elkaar liggen zo klein was de kamer. Maar na wat aanpassingen ging het wel. Opeens hoorden we veel schreeuwen en slaan met de deuren, wat bleek er waren drie bussen met Russen aangekomen in het Hotel, wat kunnen die tekeer gaan. Ieder minuut werd er wel ergens een deur dichtgeslagen, de baasjes waren hier helmaal niet blij mee.

Het vrouwtje heeft wraak genomen om mij met de föhn in de douche laat in de avond ‘op te blazen’, helaas was de baas die eindelijk even in doezelde hier niet blij mee, hij was ook weer wakker geworden. Maar ja nog even baas en dan slapen, echter om een uur in de nacht waren er veel knallen te horen, het bleek dat er volop vuurwerk werd afgestoken, Orlando, Bandit en ik zijn dit gelukkig gewend, alleen voor het slapen was het moeilijk. Maar gelukkig ging ook dat weer voorbij, en dan was het half vijf en ging de wekker af, ik dacht nog zijn ze helemaal gek geworden..

Maar het vrouwtje had verschillende  berichtjes via de telefoon gekregen dat je vroeg bij de hal moest zijn omdat je anders niet op tijd binnen zou zijn. Dat lijkt me sterk, baasje is altijd ruimschoots op tijd aanwezig. Om half zes zijn we op weg gegaan naar de hal en om zes uur waren we aanwezig, we werden driemaal gecontroleerd en bij de laatste controlepost werd er gevraagd naar ‘pasporte’, de baas en vrouwtje keken raar op en overhandigde het paspoort, de man moest lachen en vroeg naar de hondenpaspoort, ja baas het was wel erg vroeg natuurlijk, hé..

Maar ja we hebben geen kaartje hoeven te betalen voor de baas en voor Bandit, die hebbe we mee naar binnen gesmokkeld, de baas zegt nog we kopen wel een kaartje als we met de honden naar binnen gaan, echter we konden zo de hal binnenlopen en op zoek gaan naar de ring waar wij moeten showen. Nou dat was ook een hele zoektocht, de baasjes kunnen wel wat talen maar deze taal, dat waren ze toch niet machtig, gelukkig werd er Duits en Engels gesproken.

Uiteindelijk zijn we op de eerste verdieping terecht gekomen in ring 9, Mijn grote vriend Casper was ook aanwezig en samen hebben we nog even geknuffeld. De baasjes waren heel gespannen, blijkt wel uit het feit dat het baasje zijn ‘tomtom’ (iets voor de auto) en wat heel erg was zijn fototoestel vergeten was in het hotel, zonder het één kon hij niet terug om het ander te vinden.  Stom hé.

Het heeft even geduurd maar eindelijk waren we dan aan de beurt, er waren 38 broertjes van me in de ring, de een wat mooier dan de ander. We werden in twee groepen gedeeld en ik behoorde bij de tweede groep, het was vreemd, mijn nummer was 17137 en  ik heet van voor Sequins, nummer 17138 en 17139 heette ook Sequins maar waren hadden andere baasjes. Ik merkte dat mijn vrouwtje goede zin had en heb mijn beste beentje voorgezet, er was zelfs een vrouw die naast ons stond die steeds naar mij aan het roepen was, mijn vrouwtje heeft haar boos aangekeken en is voor haar gaan staan. Later hoorde ik dat ze me heeft proberen af te leiden, ha ha ZO bang zijn ze voor me. Uiteindelijk ben ik niet tot het einde gebleven maar het vrouwtje was erg blij met me en dan is het goed, ze kreeg een kaart en een blauw lintje mee, ze was erg blij en kreeg een knuffel van mijn baasje, ik zei nog ‘baasje er kijken mensen hoor’….  Ietsjes later hoorde ik dat één van mijn naamgenoten de eerste prijs had gewonnen, ja het ligt toch aan de naam zal ik maar zeggen.

Even later bleek dat de ‘ringmeester’ dat is de man die alles moet opschrijven de verkeerde naam als eerste plaats heeft genoteerd en wel ‘mijn naam’, stom hé, misschien de volgende keer. Het is niet vreemd dat het verkeerd ging want er stonden drie van mijn soort met de zelfde voornaam achter elkaar, de man die aan me zat sprak Duits, deze vertelde het tegen een heer in het Engels en deze vertelde het hele verhaal of nog meer in een onverstaanbare taal naar een andere heer, en deze moest het eea dan opschrijven, ja zou je dan niet het eea door elkaar halen. Wij hebben het nog gezegd tegen mijn Casper, maar deze moest ermee lachen. Nou dat hebben we geweten.

Even later moest Orlando en deze deed het nog beter als ik en is dan ook mijn grote voorbeeld. Orlando doet het op zijn ervaring en is moeilijk van zijn stuk te krijgen. En na een heeele lange dag zijn we dan terug gegaan naar het hotel, en wat denk je ’s de wekker ging nu om 04.00 uur af en we dachten nog, hè niet weer . Maar nee, we gaan naar huis. Dit vind ik niet leuk we hebben nog niet eens goed kunnen ravotten of zwemmen, hé baas dit is geen vakantie geweest hé.

Maar ja naar 13 uur rijden, stoppen, rijden, stoppen waren we weer bij ons eigen huisje, Home Sweet Home. Oh ja ik moet nog vertellen dat ons vrouwtje weer zogenaamde sms kreeg met felicitaties met het behaal de resultaat van hmm hmm MIJ… Zie je dat ik het goed gedaan heb. Mijn vrouwtje moest er hartelijk om lachen, de mensen op de show hadden het nu ook verkeerd gezet op de website, ik sta als ‘Junior World Winner 2009’ op de site en iedereen kan het lezen, sjiek hè, zelfs Robert van Eukanuba heeft ons gebeld en gefeliciteerd. Thuis hebben we per mail felicitaties gekregen, wel mooi maar het baasje zegt altijd ‘ere die ere toekomt’ en hij zal dan ook een mail naar de organisatie sturen zodra we thuis zijn. Ik moet wel lachen want nu zijn ze nog banger voor mij, ik voel me al groeien. Baasjes zegt dat ik me niet moet aanstellen.

Nou ja dat was dan ons weekendje weg in Bratislava:

naor bove

CLUBMATCH:

Mijn baasjes zitten bij de hondenclub van Maastricht de M.H.S.V., deze hebben ieder jaar een 'clubmatch', de Clubmatch is een grote show in het klein en diegene die wint mag zich dan CLUBKAMPIOEN noemen. Ons vrouwtje was zoals altijd erg nerveus in het begin, wij doen tenslotte met ons drieën mee, Orlando in de Veteranenklasse, Bandit in de Openklasse en ik uiteraard in de Jeugdklas. Dit jaar mochten we zelfs meedoen in de koppelsklasse en in de groepsklasse. Natuurlijk heeft het vrouwtje met ons geoefend maar dat lukte natuurlijk van geen kant. Ik dacht dat het vrouwtje met ons aan het spelen was en sprong van de ene naar de andere kant. Één dag van te voren werden we alle drie gewassen en werd er met een warme wind op ons geblazen. Gelukkig voor ons maar niet voor het vrouwtje ging deze stuk, en helaas voor ons, het vrouwtje heeft een nieuwe kunnen lenen van haar vriend Jo. 'Jo bedankt'!!

Nu wisten we zeker dat er iets aan de hand was, en de dag erna stonden we dan al vroeg klaar en waren we alle drie erg opgewonden. We zijn zo tekeer gegaan dat het baasje die de broodjes had gesmeerd deze bij vertrek heeft laten liggen op het aanrecht. Maar ja helaas. Op de Clubmatch aangekomen was het al een drukte van belang en omdat het baasje en het vrouwtje de dag ervoor al hadden gezorgd dat onze tent opstond, was ons plekje al gereserveerd en konden we lekker alles goed overzien, wat een boel honden en wat voor raar soorten waren er, zelfs honden die maar half haar op zich hadden, ik dacht eerst dat bij zijn vrouwtje de schaar kapot was gegaan, later hoorde ik van Orlando dat dat 'naakthonden' waren uit China, dan vraag ik me af als dat naakthonden zijn waarom ze dan toch haren hebben. Maar ja ik ken geen Chinees en heb ze dat dus niet kunnen vragen. Het was erg warm en ons baasje was natuurlijk (wat een verrassing) weer bezig met het nemen van foto's, het vrouwtje is bijna de hele dag bij ons gebleven en we hebben dan ook een super dag gehad. Je weet niet wat je ziet, er waren zelfs honden die niet hoefde te lopen en in een soort kinderwagen zaten, sjonge tjonge, het moet toch niet gekker worden.

Onze eigenlijke keurmeester was halverwege naar huis gegaan, ze kon natuurlijk haar ogen niet van mij afhouden en omdat dat oneerlijk zou zijn tov de rest van de honden heeft ze de keuring overgegeven aan iemand anders. En dan he he, eindelijk waren wij aan de beurt. Bandit en Orlando hebben het goed gedaan en toen kwam mijn persoontje. Het vrouwtje die merkbaar wat zenuwachtig was heb ik erdoor gesleept. We werden eerste, dus Beste Reu (Goldens) en Beste van het Ras, uiteindelijk behaalde ik de derde plaats. Het vrouwtje en ik zijn hiermee tevreden. Orlando, Bandit en ik hebben zelfs tegelijk in de ring gestaan, gelukkig waren er twee vriendinnen om de andere twee te showen, het vrouwtje heeft tenslotte mij geshowd, dat is toch vanzelfsprekend. Toen de verrassing van de dag, eerst ging ik met Bandit als koppel, maar deze wist niet echt wat de bedoeling was en hier behaalde we niets. Maar toen voor ons het hoogtepunt van de dag, Orlando, Bandit en ik mochten aan de lijn lopen, het vrouwtje had het ondertussen wel begrepen en gaf ons de vrijheid om zelf ons plekje te zoeken, en wat denk je de EERSTE plaats. Vrouwtje gelukkig, baasje gelukkig en voor ons betekent dit weer extra lekkers, lekker toch. Al met al een geweldige dag met een geweldige afsluiting.

Och ja voordat ik het vergeet, Clara bedankt. Clara is een soort heilige waar men hier in Limburg een worst naar brengt zodat het mooi weer blijft, wat ze met de worst doet weet ik niet, de hond van Clara zal er wel blij mee zijn. Op de site van de M.H.S.V. staan heel veel foto's.

 naor bove

Op bezoek bij J.P.:

Deze week heb ik toch wat meegemaakt, we zijn op bezoek geweest bij 'Harrie Potter alias J.P.. De baasjes moesten voor 'zaken' naar Den Haag en omdat wij ons zo voorbeeldig kunnen gedragen en omdat ze ons nergens konden onderbrengen mochten we mee. De baasjes waren wat nerveus, naar een behoorlijke rit zaten we ineens midden in de grote stad en wist de TomTom (wie dat ook mag zijn) niet meer waar we waren, zo zie je maar baasjes je hebt meer aan een goede neus dan aan een TomTom. Maar ja de baasjes hebben het uiteindelijk toch gevonden, natuurlijk waren wij benieuwd waar we nu weer waren. Tjonge wat een geluiden en een drukte. Hé baasjes jullie weten het toch dat we eerst gaan plassen hé. We gaan even lekker wandelen in een groot park, ze noemen het prinsessenpark, nou geen prinses gezien of die Labrador moet er een zijn geweest. De baas heeft het niet zo op Den Haag en het vrouwtje heeft dan ook alle handen vol aan hem, wij zijn beter opgevoed... Toen gebeurde er iets vreemds, een trein midden in de stad met een akelige bel komt ons tegemoet, tringggggg, tringgg. Orlando, Bandit en ik kijken onze ogen uit. De mensen zijn vriendelijk en kijken ons na, ja wij zijn bijzonder. Een man vroeg zelfs of hij een foto van ons mocht maken, de baasjes gaven de riemen aan deze mijnheer en maakte een foto, ja hela maar dat gaat zomaar niet, ik wil bij het vrouwtje. Gelukkig dat ik sterk ben en dat de mijnheer genoeg ervan had, ik moet er niet aan denken om bij iemand anders te wonen, wie weet waar je terugkomt...

Het vrouwtje vind het geweldig zegt ze, overal sjieke winkels, het baasje wordt al een beetje bleek rond de neus en het blijft opvallend stil. Hier staan mooie gebouwen en de baas zegt dat hier ook de koningin woont, welke koningin vraag ik me af, eerst het prinsessenpark waar geen prinses te zien is en nu een koninginnen gebouw, daar zal dan ook wel niemand aanwezig zijn...

Een voordeel van zo'n grote stad is dat er altijd wel ergens ene Mac Donalds woont, de baasjes pakken daar een hamburger en wij krijgen dan 'Mac Nuggets', wat het is weet ik niet maar ze zijn verdomd lekker. Hierna zijn we nog wat gaan wandelen en hebben we aangebeld bij ene J.P., hij was helaas niet thuis, dus zijn we van hieruit naar de camping gegaan om nog heerlijk te zwemmen en uit te rusten van deze vermoeiende dag. De dag erna waren we nog niet fit, maar ja gelukkig voor ons de baasjes ook niet. Ja mensen worden snel oud....

                             
Waterpret:

Vandaag is Orlando helemaal gek geworden, de baas en het vrouwtje haalde een platte doos tevoorschijn en Orlando en Bandit deden erg opgewonden, Orlando ging zelfs blaffen. Ik heb eea goed bekeken maar kon niets vinden waar hij zo'n ophef over moet maken. Het is erg warm en dat zal het wel zijn denk ik. Ik wilde vandaag dan ook heeeeel erg rustig aan doen, he baasje alleen het nodige bewegen. Maar goed, uit de doos kwam dus wel een te gekke kleur licht en donker (kleurenblind hé), het ruikt vies. Het baasje gaat met zijn voet op en neer en daar komt beweging in het ding, Orlando blijft blaffen. Nu staat er een rond ding, we gaan toch niet springen hé baas. Hé het vrouwtje pakt de koeleslang dat is een slang waar water uitkomt, lekker jong. En ja hoor "WATER MARS", he waar gaat het water heen, het blijft in het ronde ding. Orlando zegt dat het een waterpoel wordt waar we kunnen afkoelen, een zgn zwembad(je) dus. Orlando ligt er al het eerste in gevolgd door Bandit en dan kom ik, ah lekker maan.. Bandit is gek hij bijt in het stuk waar water uitkomt LETOP baas dadelijk knapt hij. Nu is het badje vol maar als Orlando een paar keer heen en weer loopt dan is het zo weer leeg, hij heeft zoveel haren dat hij alle water opzuigt. Goed dat we de koeleslang hebben, dan is het zo weer gevuld, nu gaan we relaxen....Tot ziens uit een heet en waterig Maastricht..

naor bove

Vakantie 2009:

Baasje heeft vakantie en we gaan met z'n alle naar Oostenrijk, volgens Orlando en Bandit wordt het 'sjiek maan', veel zwemmen en wandelen met de baasjes. Nou waar wachten we dan nog op zou ik zeggen. Na een aantal uren rijden en een aantal stops komen we aan in 'Oostenrijk'. Ik ruik frisheid, kou en vooral nattigheid.  Ik kijk verbaasd naar Orlando en Bandit, is dit nu het paradijs, ja de mensen zijn vriendelijk en ik voel me op mijn gemak op het dekbed wat ze van thuis uit hebben meegebracht. Nou meteen gaan wandelen in de regen, ik ben tenslotte een waterhond, niet. Het loopt hier overal stijl omhoog of omlaag, Maar ja Orlando en Bandit doen het dus ik volg maar. Ik hoor het vrouwtje tegen het baasje zeggen morgen wordt het beter. Nou dus niet het weer was niet goed, niet goed voor ons en al zeker niet goed voor het baasje en het vrouwtje, we zijn nog enkele dagen wat gaan wandelen maar zelfs Orlando (de optimist) en Bandit zagen het niet meer zitten, één keer, zelfs twee of drie keer nat worden is goed, maar meer dan drie dan wordt het niet meer leuk. Ik zou haast zeggen gelukkig maar dat het vrouwtje halverwege de vakantie terug naar Maastricht moest. Ik moet zeggen als het mooi weer en vooral droog was dan is het daar goed toeven. Nu was het water te koud en waren de pootje van ons constant smerig, gelukkig dat de baasjes hun eigen handdoeken hadden meegenomen. Ik heb wel te doen met ons baasje, hij neemt altijd veel foto's, maar op vakantie dan gaat hij helemaal los. Honderden foto's worden dan gemaakt, even zo zitten, even zo staan. Nou dat is ons dus bespaart gebleven (dit jaar). Niet getreurd hij heeft er toch bijna tweehonderd kunnen maken...

Zichtbaar (Oranje boven):

Wat we wel hebben meegenomen uit Oostenrijk zijn drie nieuwe riemen, op een dag zijn we met de baasjes gaan winkelen in een groot winkel waar allemaal dierenspullen te krijgen waren, het ruikt daar heerlijk, het water loopt je meteen door je mond. Maar goed ik mocht een nieuwe riem uitzoeken en een speeltje, niet dat we geen speeltjes genoeg hadden, maar door het slechte weer moeten we ons zelf bezig houden. Ik weet niet hoe het komt maar steeds gaat het bij mij kapot, zal wel aan de speeltjes liggen!! Nu kopen we 'echte' hondenspeeltjes. Maar ja, ik ben wel erg sterk. Maar ik dwaal af, over die nieuwe riem, Orlando en Bandit hebben een riem van "Hunther", dit merk krijg je bij ons in het Zuiden niet, dus heb ik een ander gekregen zeg maar het lelijk broertje. Maar nu is mijn kans, ik mag kiezen, aangezien dat ik kleurenblind ben pak ik de lichtste van kleur, maar wat zie ik Orlando en Bandit mogen ook een nieuwe riem uitzoeken, maar ja maar goed ook anders zijn ze maar jaloers. Hoe dan ook, ik heb de blitste, iedereen vind hem prachtig. En ik, natuurlijk wist ik dat.... Kijk maar naar de foto, hij staat me toch goed....

Lomele (sorry Lommel ):

Op 14 juni was het weer zover, ik had het al in de gaten, vrouwtje heeft mij weer gewassen. Ik was nog niet eens vuil!! Ik heb al geleerd dat er dan iets gaat gebeuren, en ja hoor. Op zondag in alle vroegte gaan we met z'n drieën op stap, de baas, het vrouwtje en mijn kleine persoon. Ben benieuwd waar we nu weer landen. Na een kort ritje moeten we uitstappen en ruik veel honden en bomen, ik dacht nog dat we gingen wandelen maar dat was helaas niet zo, het is een hondenshow. Vrouwtje was erg zenuwachtig dus ik moet op haar passen. Achteraf viel het mee maar op het eerste gezicht dacht ik 'wat een klein ringetje. ik kan helemaal niet lopen hier'. Als echte Golden moet ik kunnen rennen, nou dat kon ik hier wel vergeten, weten ze dan niet dat ik in Antwerpen alles gewonnen heb.. Maar ja we hebben het niet voor te kiezen. Ik doe gewoon mijn best en dan zien we wel weer. Mijn vrouwtje en ik zijn als eerste aan de beurt en daar staan we dan, het baasje probeert wat te zeggen tegen het vrouwtje, maar zij hoort het niet (of wilt het niet horen). Er stond nog een vrouw van een andere Golden in de ring om aandacht te trekken van haar hond, nou dat zou bij mij lekker ook niet werken.. Oh ja voordat ik het vergeet, ik ben tweede geworden, weliswaar met een U, maar toch. Het lag zeker aan de te kleine ring. Maar ja een tweede plaats is zeker niet slecht, en wat doe je dan dan feliciteer je het vrouwtje, toch..

naor bove

Belofte maakt schuld:

Ja hoor, toen mijn baasjes mij hadden opgehaald bij mijn moeder heeft mijn vrouwtje afgesproken met Diane dat we zouden meedoen op de Clubmatch van de hondenclub (KC D.O.IJ.)waar Diane en Caspar lid van zijn. Zondag 7 juni was het zover, samen met onze baasjes zijn we een dag eerder vertrokken zodat we op zondag niet zover meer hoefde te rijden. We komen aan bij Paarden Sport Centrum 'Lichtenvoorde', hier hebben we overnacht bij heel veel paarden, tjonge wat kunnen die stinken. Mijn baas zegt dat dit 'gezonde' lucht is, nou daar geloof ik niks van. Maar het was wel heel gezellig in de kamer bij de manege, we waren met ons vijfjes. Het meest spannend was het voor Bandit, die arme heeft nog nooit meegedaan aan een Show, hij heeft dan ook de bibbers. Ik heb gezegd dat hij maar naar mij moet kijken ik doe het hem wel voor. s'middags zijn we nog op bezoek geweest bij Caspar en Diane, we hadden speciaal kersenvlaai uit Limburg meegenomen voor Caspar, hij heeft goed gepresteerd in Ierland of beter gezegd de hondjes hebben goed gepresteerd. We mochten niet in het weiland lopen omdat we allemaal gewassen zijn, dat snap ik niet, Orlando en Bandit, ok die waren vuil, maar ik, ik ben altijd de netste (en de knapste) van de drie.

Op zondag was het dan zover, de sfeer was gezellig en we zaten naast Caspar bij mijn vriendjes de langoren. Ik mocht als eerste en natuurlijk heb ik gewonnen en heb de titel Beste Reu binnen, als tweede was Bandit aan de beurt, hij heeft goed opgelet want ook hij heeft gewonnen en als derde Orlando, ja en je weet het al ook hij heeft gewonnen, niet dat hem dat wat doet hij is het gewend als Nederlands Kampioen. Dat wordt ik ook nog wel.. Wat waren we met z'n allen trots op Bandit, zijn eerste show en meteen winnen, goed he.

In de middagpauze werd een loterij gehouden en het vrouwtje heeft hier een riem gewonnen waar we alle drie tegelijk aan vastgemaakt kunnen worden, nou dat wordt lol, en het vrouwtje krijgt spierballen. 

De baas hebben we niet veel gezien, die heeft de hele dag (zoals altijd) foto's lopen te maken.. De uiteindelijke winnaar is een Welsh Terriër geworden, (niet mijn smaak) wacht maar dat ik groot ben..  Natuurlijk werden we na onze overwinning getrakteerd op lekkers en heeft mijn vrouwtje laten zien hoe trots ze op mij was, mooi hé. ' 's avonds zijn we naar huis gereden, hier hebben wij met z'n drieën niet veel van gemerkt want het was een spannende en vooral vermoeiende dag, we hebben dan ook alle drie heerlijk geslapen tijdens de terugreis. Je weet het de foto's staan natuurlijk op het internet, voor de liefhebbers even klikken op één van de de foto's..

Model op een warme dag:

Het wordt steeds gekker in Maastricht, vrouwtje is naar het Mecc geweest, nee niet oefenen voor de Hondenshow. Er was een of ander beurs wat alleen voor vrouwen is, aldus het baasje. Mijn vrouwtje erheen en wat denk je, wordt ze daar aangesproken door een wild vreemd iemand of ze wel interesse had om te SHOWEN. Nou vraag ik je ga ik één keer niet mee dan gebeurt er zo iets. Eerlijkheidshalve moet ik er wel bij vermelden dat als ik mee was gegaan mijn vrouwtje natuurlijk geen kans had gehad. Maar goed mijn vrouwtje straalde van oor tot oor, baasje zegt dat dit aan de leeftijd ligt. Ze heeft zelfs al een 'fotoshoet' gemaakt. Nou dat kan mijn baasje als de beste daar had ze niet naar het Mecc voor hoeven te gaan. Ik laat een van de foto's zien van mijn vrouwtje, waar we stiekem toch een beetje trots op zijn. Maar PSSST, dat mag ze niet weten anders loopt ze met de borst (twee) vooruit. En voordat ik het vergeet de nummers onderaan de foto zijn geen most wanted nummers van de politie hoor, dat is het nummer van de foto.

Gelukkig staat ze weer met haar voeten op de grond en zijn we lekker gaan wandelen, poeh wat was het warm. Oh ja als beloning kreeg mijn vrouwtje een 'tosti' dat is oud brood warm gemaakt met kaas en ham en tomaat en sla erbij, vrouwtje vind dit heerlijk, vooral met wat ketchup (tomaat in een zakje). Gelukkig kregen wij hier ook een beetje van. En omdat we alle vier 'modellen' zijn staan we hier alle vier op de foto gemaakt door model nummer 5 'onze baas'....

naor bove

HAPPY BIRTHDAY:

Nou wat ik nu weer heb meegemaakt, ik heb me een hoedje geschrokken, afgelopen vrijdag 24 april waren mijn baasjes een beetje gek, ze riepen het is zover. Orlando, Bandit en ik waren door het dolle heen, we wisten wel niet voor wat maar de keren dat beide baasjes gek doen moet je benutten en helemaal uit het dak gaan. Het begon al enkele dagen eerder IK Guinness had post, Orlando en Bandit keken me raar aan, maar het was waar op de envelop stond mijn naam. Tjonge wat was ik nieuwsgierig, van wie was het of was het een boete, ik weet dat ik hard kan rennen maar dat zou toch te gek zijn. De envelop had een bekende geur gecombineerd met nog een lekkerder geur was ik bijna niet te houden. Ik wil de inhoud, maar ja de baasjes wilde het natuurlijk als eerste zien!! Wie stuurt een hond nu een brief, na het openen hoorde ik ze lachen maar hallo de brief is voor mij hoor. He he eindelijk hij was van Diane en Casper en ze feliciteerde mij met mijn verjaardag, hiep hiep hoera ik ben één jaar. Maar dat houd meteen in dat ik geen pup meer ben, kan ik eindelijk met mijn borst vooruit en opscheppen tegen de dames.

Diane en Casper hadden ook wat lekkers erbij gedaan, zoals een echte heer heb ik dit gedeeld met Orlando en Bandit. Was heerlijk, de baasjes hebben ze meteen uitgenodigd voor mijn feestje, maar ze konden helaas niet komen, wel jammer maar misschien goed ook, zoals je kunt zien is het een beetje uit de pootjes gelopen, mijn vriend de puber dacht dat hij een aap was en klom in de lamp, dat vonden de baasjes helemaal niet leuk, maar het was toch een geweldige, gezellige en zoals ze hier zeggen N'ne Super Sjoene Daag. Mensen en vriendjes BEDANKT..

HOT HOT HOT:

Nou de afgelopen dagen was het me toch warm, niet te geloven. Ik heb al gemerkt ik ben geen 'warmte' hond, geef mij maar net zoals Orlando de wat frissere temperaturen, zelfs het spelen viel niet meer mee. Maar de baasjes hadden wat in petto, wist ik veel. S' morgens ging het baasje al niet met ons mee wandelen, maar dat is niet zo vreemd. Dat gebeurt iedere morgen als hij moet werken, het vrouwtje zegt dan ze zich voelt opgejaagd, hij loopt veel te snel. Het voordeel is wel dat als we thuis komen, het eten al klaar staat en voor het vrouwtje de koffie, ik krijg als laatste van de drie mijn eten, maar ben bijna altijd als eerste klaar, dan ga ik vliegensvlug naar de etensbak van Orlando en duw hem weg, maar gek genoeg vind ik niets meer in zijn bakje. Maar er komt een tijd dat ik toch nog sneller ben.

Maar goed ik dwaal af, Orlando en Bandit deden al nerveus, maar dat doe ze vaker en ik dacht dat het van de warmte kwam. De baasjes pakken de riemen en we mogen mee, yippie. We gaan met ze allen de auto in en wie weet waar we heen gaan. Orlando en Bandit weten het al 'we gaan zwemmen', het zal wel. Maar ze weten het zeker de handdoeken, het eten, drinken alles is al gepakt. Ben benieuwd.

30 minuten later stoppen we, zijn we er al? Maar potjandorie we zijn weer bij ons thuis, het vrouwtje stapt uit en gaat naar binnen en komt even later weer terug met sleutels, stom hé vrouwtje. Het wachten begint weer opnieuw.

Twee uur later rijden we een terrein op met allemaal caravans en bungalows, het schijnt dat  Jantje, de broer van mijn vrouwtje hier een caravan heeft. Ik ruik overal water, verdorie hadden Orlando en Bandit nog gelijk ook. Dat krijg ik nog lang te horen.. We lopen even met ons vijven, Bandit is niet te houden en ook Orlando trekt een beetje, ik weet niet waarom, maar ik doe hem gewoon maar even na. Dat was iets teveel voor het vrouwtje en dat liet ze dan ook meteen weten met 'foeiiiiiii jongens toch'..

Het vreemde is dat het baasje eerst een uurtje weggaat en dan ons komt ophalen, ben benieuwd waar we heen gaan. We hoeven maar tien minuten te lopen en de geur wordt steeds sterker, water, schapen, vogels en nog eens water alles door elkaar. En dan, dan worden we één voor één losgelaten, éérst Orlando dan Bandit en dan als laatste ik. Ik volg ze maar, ze kennen de weg, en dan dan zie ik het ook, water zover als je kunt kijken. Orlando en Bandit gaan voetje voor voetje. Ikke niet, ik ga gewoon met alle vier de poten tegelijk, huppa, wie doet je wat. Het water is heerlijk en het vrouwtje gooit steeds wat in het water, dan kunnen wij met z'n drieën erachteraan. Vreemd is wel dat we nooit wat vinden, het is nog wel een beetje akelig als ik nergens op kan staan, maar ik ga steeds een beetje verder, Orlando zit tot zijn nek toe in het water met Bandit. Ik hoor het vrouwtje zeggen dat het wel goed komt. Nou weet ik ook waarom het baasje vooruitging, hij stond daar zoals altijd met zijn gezicht achter een kleine zwarte doos, hij denkt zeker dat wij hem dan niet kunnen zien, Ja Daaag Sufferd, ik zie je wel.. Orlando legt uit dat de baas met dat kleine zwarte doos foto's heeft genomen om dit later terug te zien. Zo, dat weet ik dan ook weer, hierna zijn we lekker naar Jantje zijn caravan geweest en hebben daar moe maar voldaan lekker liggen te slapen. Lekker in de schaduw, wel stinken we een beetje, het vrouwtje zegt dat dat van het water komt, gelukkig ik dacht al dat Orlando zat te stinken. Wel moet ik erg veel plassen, het lijkt wel of ik het hele meer heb opgedronken. Maar het was een Super Sjoene Daag.

naor bove

BRABO Antwerpen:'1ste Rashondenshow Guinness'

Nou wat ik nu weer beleefd heb, mijn vrouwtje heeft ons (Orlando en ik) goed onderhanden genomen, en ik had niets gedaan! Eerst werden we geknipt, dat was wel lekker want het zonnetje was heerlijk warm, de dag erna was ze in de bijkeuken en riep ze op me, toen ik binnen was ging de deur dicht en moest ik in bad, ik stonk niet eens. Maar ja wat doe je dan, juist niets je laat het over je heen komen. Orlando was de volgende en er hing iets in de lucht, op zaterdag werden we erg vroeg wakker gemaakt en Orlando was vreselijk opgewonden, en ik denk dat kan ik ook, we hebben het vrouwtje en het baasje tot het uiterste gedreven, zo erg dat ze Orlando en ik al in de auto hebben gezet om tot rust te komen. We zijn samen naar Antwerpen geweest, van Orlando begrijp ik dat het om een hondenshow gaat (een modeshow voor honden maar dan natuurlijk zonder kleren). Het was gigantisch druk, wat een hoop honden en allemaal verschillende kleuren en maten, dat geldt ook voor de mensen. Maar allemaal vriendjes om mee te spelen, dus ik blij. Maar de hondjes mogen niet met mij spelen, ze moeten allemaal mooi blijven. Mijn vrouwtje was zenuwachtig en na een tijdje kreeg ik mijn maandagavond riem om, die heet zo omdat ik die normaal alleen op maandag om krijg als we naar de MHSV gaan.

In de ring waren allemaal dezelfde honden als ik, de een wat kleiner en wat lichter, maar ik was lekker de grootste. Veel zin had ik niet en probeerde er onderuit te komen, want waar was Orlando mijn grote voorbeeld. Die stond lekker langs de kant.

Tot mijn schrik werd ik eerste, maar ik was dan ook alleen.. Mijn vrouwtje was er niet minder blij om, ik had een Uitmuntend, dat schijnt meer dan goed te zijn. Toen moest ik tegen een teefje, dat is een Golden die zittend plast.

En zie daar, weer was ik de mooiste (en de grootste) maar ik vond haar wel lief en ik probeerde me dan ook helemaal op te blazen of zoals Orlando het me heeft geleerd 'met de borst vooruit'. Mijn vrouwtje was helemaal blij. Toen hebben we wat rondgelopen en hebben we nieuwe speeltjes gekocht, maar mijn vrouwtje was nog steeds nerveus, ze had toch al haar koffie gehad vanmorgen, ik snapte niet waarom!

Laat in de middag maakte mijn vrouwtje me WEER klaar, het is bijna topsport. We kwamen in een kleine ring die weer naar een grote ring voerde, deze was donker en dat vond ik niet leuk, maar toen ik eenmaal in de grote ring kwam was er veel licht en er werd geklapt. Weer moesten we lopen, ik was erg trots en weer liep ik met de borst vooruit. Geweldig gevoel, iedereen keek naar mij (en natuurlijk naar mijn vrouwtje). Ik heb begrepen dat ik beste Jeugdreu Golden en Beste Jeugdreu van de Show ben geworden, maar dat wist ik toch al. De beker vond ik wel wat klein en dat heb ik laten merken door deze van het podium af te stoten, ik wilde eigenlijk die grotere beker. Hij is nu ietwat scheef, maar mijn vrouwtje is er toch heel blij mee. Nadat de teven waren geweest, was het weer de beurt aan mijn persoontje. Ik moest tegen de Beste teef en nu voor de grootste beker omdat ik gezien heb hoe blij mijn vrouwtje was om die kleine beker, heb ik maar weer mijn best gedaan en heb ik deze ook gewonnen. Mijn vrouwtje was niet meer te houden. ze was

helemaal high van het geluk. Met ander woorden ik ben deze dag Beste Jeugdreu van alle Rassen geworden, en dat schijnt een mooie prestatie te zijn. Dus ik heb nu wat goede punten bij mijn baasjes en dat kan ik goed gebruiken in de toekomst als er weer wat buiten mijn schuld om gebeurt. Jammer dat Bandit en mijn baasje er niet bij waren, dus hij heeft geen foto's kunnen maken maar die worden wel opgestuurd heb ik gehoord. Casper en Diane 'bedankt' dat je me bij deze 'gekke' mensen  hebt gelaten.

Hier sta ik dan, Hans Blancke bedankt voor de mooie foto.

Gewogen:

Af en toe moeten wij naar Bert, Bert is onze dierenarts. In het begin vond ik het maar een enge man zo grote vent in een lange witte jas. Maar als hij klaar met je is volgt er steevast een beloning en dat vind ik natuurlijk lekker. Het zal wel een goedmakertje zijn. Maar ik dwaal af, Orlando, Bandit en ik zijn gewogen en wat denk je.

Orlando 33 KG, Bandit 30,8 KG en dan ik wat denk je van mij, zal ik het zeggen ik weeg een trotse 34 KG, en het mooiste van alles is dat ik niet te dik ben. Maar ik word wel in de gaten gehouden. Dus dat houd in dat ik nog lekker door kan (vr)eten. Lekker toch..

Kast en plint:

Maart 2009, ik laat weer van mij horen. De laatste tijd hebben onze baasjes ivm familie omstandigheden Orlando, Bandit en mijzelf een beetje aan ons eigen overgelaten. Nou dat vind ik, Guinnes helemaal niet leuk. Ik moet dan ook iets zoeken om mijzelf bezig te houden. Nou zeg dat is vreemd, maar het is wel gelukt dat de baasjes daar niet zo blij mee zijn vind ik een beetje vreemd. Maar ja als ik eenmaal begin dan ben ik moeilijk te stoppen, en als Bandit dan ook nog eens meedoet dan is het hek van de dam. Alleen het poepen daarna is een beetje problematisch voor me er blijft af en toe iets hangen. Ons vrouwtje zegt dat ze dat zo in de open haard kunnen gooien 'het is een en al hout'. Vraag me af hoe ze daar nou aankomt? Oja zodat jullie kunnen zien dat ik een beetje overdrijf heeft het vrouwtje hiernaast een foto van onze speelmand geplaatst. Zo kun je zien dat ik hier ook al aan begonnen ben. Moet wel eerlijkheidshalve zeggen dat ik nog veel meer speelgoed heb, maar steeds als het baasje ze opruimt haal ik ze lekker weer uit, dat gaat zolang door totdat ik weer in iedere kamer wat heb liggen, want ik moet toch bezig gehouden worden.!

 Nao Bove

Vaat(pot)doeken:

Februari 2009, het vrouwtje was een beetje boos op me, ze zegt dat ze al 5 honden hebben gehad maar dat ik de kroon span. Ik snap er niets van. Ik help in de tuin, ik help het behang van de muur afhalen en omdat ze dat ook al niet leuk vonden wil ik om het goed te maken helpen met afwassen, zelfs Bandit helpt me daarbij. En voor het afwassen heb je, inderdaad een vaatdoek nodig, nou dat heb ik dan maar gepakt. Maar er zitten best lekkere geuren aan zo'n doek en dan is het moeilijk concentreren, afwassen of slabberen. Omdat ik nog in de groei ben heb ik voor het laatste gekozen en Bandit was het daarmee eens want hij heeft goed geholpen.

Hij wilde het zelfs afpakken, maar dat is niet gelukt delen oké maar niet alles voor jezelf houden. Om mij en Bandit nog even te verdedigen kan ik zeggen dat toen ik nog echt een jong hondje was er regelmatig handdoeken en vaatdoeken in mijn nest terecht kwamen om mee te spelen, maar ja. Dus het vrouwtje en baasje waren weg om zgn 'boodschappen' te doen, ik en Bandit zagen onze kans schoon en hebben goed uitgepakt het resultaat kun je zien op de  de foto's die het baasje gemaakt heeft. Het vrouwtje was niet echt blij met onze actie en we kregen dan ook een standje van haar. (foto linksboven) zoals je ziet hebben we aandachtig geluisterd. De baas die vond het wel grappig, alleen jammer van die vaatdoeken. maar ja wie denkt daar nu aan als je plezier hebt. Niemand toch!..

Volwassen:

Een mijlpaal in het leven van Guinness, hij is puppy af. Je weet het wel, eens komt de tijd. Maar het is in ons ogen altijd te snel, in het begin denk je dat de pup niet snel genoeg uit zijn 'puppytijd' groeien kan.  Het is toch jammer dat het dan ineens zover is. Bij mij is dat (bij de reu) als hij gaat plassen met zijn poot omhoog, Guinness heeft dit natuurlijk afgekeken bij Orlando en Bandit, maar betekent dat dat hij dit ook kan ? Als een verleerd Karate Kid zwiept hij zijn achterpoot omhoog en richt de straal, ' hij wist niet dat hij zo ver kon komen'. Dat hij het nog niet gewend is zie je omdat hij soms nog wel als een pup plast, het fijne van een pup is dat hij zich (bijna) helemaal leeg plast, en nu ja nu moet hij gaan imponeren en aan alle honden laten weten dat Guinnes 'in town is' . Van pup naar hond, zo snel ergens jammer toch. Links boven dag 1 en rechts beneden 9 maanden.

Januari 2009, Sneeuwpret, eindelijk is het dan zover, de sneeuw heeft zijn intreden gedaan in het Limburgs land, voor het slapen gaan nog niets, en bij het opstaan volop sneeuw, hoe reageert Guinness? Zoals iedere morgen laten we ze even naar buiten en Guinnes gaat zoals normaal als eerste. Hij blijft even stilstaan en kijkt verbaasd naar al dat wit, dan het één en dan het volgend pootje. Brrrr dat is koud en hop terug naar binnen. Orlando en Bandit kijken verbaasd naar Guinness en dan naar buiten. Zij kennen dit wit spul en weten instinctief wat dit betekent en zijn vervolgens niet meer te houden. Ze rollen door de sneeuw, oh denkt Guinnes dat kan ik ook, en binnen de kortste keer zit ook hij in de sneeuw en hebben we drie honden die dolgedraaid onder de sneeuw zitten en dat om half acht s'morgens. OOK GOEDEMORGEN . Afgesproken om zo snel mogelijk te gaan wandelen helaas moet de baas nu veel overdag werken en moeten we wel even wachten. Want wandelen doen we al genoeg maar dit is speciaal en de baas wilt dan ook foto's nemen voor de kerstkaart van 2009, hoezo ver vooruit!!

Maar dat maakt voor ons niets uit we gaan lekker tekeer, zelfs het vrouwtje neemt nu haar fotocamera (een volautomatische) mee naar buiten, maar ook zij kan ons drieën niet bijhouden jammer genoeg zit er een hek om het terrein anders kon ze lekker achter ons aan rennen, kreeg ze het tenminste wel warm....

Heerlijk gewandeld en daarna lekker warm gelegen Orlando op zijn matje, Bandit op zijn matje en ik ja dat spreekt vanzelf bij de baas en het vrouwtje in hen nek en schoot en op het gezicht, ja in ben een onrustiger slaper, en wat dan nog.. Oh ja de kerstfoto van 2009, ja eh sorry die gaat even niet door, waarom? Ga jij maar eens met je blote kont stilzitten in de sneeuw bij min 4 graden kijken hoe lang jij dit volhoudt.

 Nao Bove

Eerder heb ik al gemeld dat mijn baasje met mij Ringtraining loopt, een soort mooi staan en laten betasten oefening. Het betasten maakt me niets uit maar het staan, daar heb ik geen zin in en ik wil dan ook eigenlijk liever met de andere honden spelen. Maar dat mag dan niet, ik wist niet dat mijn baasje zo kwaad kon kijken, gelukkig sta ik veel met mijn rug naar hem toe. Wat ik wel leuk vond dat was de aandacht en het lekkers, ik krijg van het baasje meer lekkers dan bij het vrouwtje. Mijn baasje moet het nog leren zegt ze dan. Maar ja de laatste training van 2008 werd afgesloten met een soort wedstrijd we moesten laten zien wat we hadden geleerd, nou ja je begrijpt toch wel dat het hier om het baasje gaat en niet om mij. Want voor mij is dit alles peanuts. De baas was zenuwachtig en het was dat ik wist wat ik deed anders waren we laatste geworden, nu behaalde we tweemaal de derde plek, dus baasje toch meer oefenen, en ik was kapot, wat een werk, en luisteren doet het baasje ook al niet naar mij anders waren we gegarandeerd verder gekomen, gelukkig heeft hij het goed gemaakt met een grote knuffel en de drie koekies. Maar in het vervolg wil ik toch naar de wedstrijd met mijn vrouwtje, die weet tenminste wat ze doet (denkt ze). Ik heb dan in ieder geval minder werk te verzetten. Maar ja nog even voor iedereen een Prettige Kerstmis of zoals ze hier in Maastricht zeggen Veer weense uuch 'ne Zaolige Keersemis en 'n Gelökkig en veural Gezoond 2009.. rechts zie je me afvragen hoe ik dit weer moet voor elkaar moet krijgen, het baasje kijkt ietwat verwonderd, maar ja wat wil je....

naor bove

Reserve tanden:

Ik heb toch iets meegemaakt, als mijn baasjes weg gaan dan gaan we meestal bij oma en de broer van mijn vrouwtje op bezoek, Jan zo heet de broer. Die slaapt veel het lijkt wel een beer in winterslaap met de daarbij behorende geluiden, omdat ik niet weet wat dit betekende heb ik hem eens aandachtig bekeken terwijl hij sliep. Vervolgens viel hem iets uit zijn mond en ik dacht gelijk aan... inderdaad ETEN. dus ik in mijn beste tijgersluipgang zodat Bandit en Orlando het niet in de gaten hadden (want anders moet ik delen) erheen. Je kon het niet eten daar was het veel te hard voor, ik heb het geprobeerd het was ietsjes zacht en rose en aan de voorkant hard en wit. Ik heb het geprobeerd maar heb het toen maar laten liggen, wel vreemd dat Bandit en Orlando er geen trek in hadden. Toen Jan wakker werd vroeg hij 'waar zijn mijn tanden', zo dat weet ik dus ook weer, het waren zijn tanden. Vreemd die van mij zitten vast. Voor hij ze naar binnen duwde heeft hij ze wel eerst gewassen en moeten plakken, mijn tanden zijn dus sterker dan die van hem.  Gelukkig was hij niet kwaad en moest hij er wel om lachen, nu afwachten wat de baasjes ervan zeggen.. Oh ja mijn baasje heeft een foto gemaakt hoe ik met Jans tanden eruit heb gezien. Natuurlijk is dit niet echt, Orlando en Bandit hebben alleen maar gelachen.

Rotterdam:

Zondag 30 november mijn baasjes nemen alleen mij mee in de auto, waar we heen gaan maakt me niet uit ik mag tenminste mee. Onderweg stoppen we voor een plasje, brr wat is het hier koud snel even plassen en dan weer terug in de warme auto. Later zie ik veel hoge gebouwen en ik hoor de baasjes zeggen 'Amsterdam', ze parkeren de auto en ik krijg allemaal nieuwe geuren onder mijn neus, niet allemaal even prettig moet ik zeggen. Hier moeten we beter op letten dan bij ons thuis, ze hebben hier treinen op de weg rijden, vreemde stad. Na 10 minuten lopen komen we bij een grote hal waar veel mensen en honden staan, het wordt steeds leuker. Mijn vrouwtje staat in de rij om kaartjes te halen en ik en mijn baas staan lekker binnen uit de kou, veel mensen kijken naar mij of is het naar mijn baas. Ikzelf denk toch dat ik het ben. We gaan de hal in en horen geblaf, ikzelf had het allang geroken, hier zijn veel honden. Mijn vrouwtje kent wel erg veel van deze hondenmensen, steeds moet ik wachten en dan is het niet voor een winkeltje maar om goedendag te zeggen. Zeker was het leuk maar vooral toen ik Casper en Diane zag was ik even door het dolle heen, daarna moest ik me weer gedragen als een echte opgevoede hond (ja ja). Ik had Diane bijna de bril van haar hoofd gesprongen, gelukkig was ze ook blij om mij te zien. Casper stond met de langoor in de ring en werd daar eerste, hij natuurlijk ook blij. Natuurlijk was hij blijer om mij te zien. Het was een lange dag maar we hebben veel bekende gezien en er waren veel heel veel honden aanwezig en niet allemaal even vriendelijk als ik, er waren zelfs verwaande honden bij die mij niet zagen staan, hoe kan dat dan nu, ik ben lief, leuk en aardig. Daar snap ik niets van, misschien is het omdat ik nu in Limburg woon en niet bij hun in de buurt. Van de terugweg heb ik niet veel meegekregen, ik heb geslapen van Amsterdam tot bijna in Maastricht. Toen we thuis waren was ik tenminste uitgerust en kon meteen gaan spelen met mijn vriendjes en mentor Bandit en Orlando, wauw wat hadden zij mij gemist. Maar ja zo hebben de oudjes ook eens een dag rust..

Ringtraining:

Iedere maandag ga ik met mijn vrouwtje mee naar de Ringtraining. Mijn vrouwtje geeft les bij de MHSV, ik kan dan lekker spelen en heb veel vriendjes om mij heen.

Op de Ringtraining leer ik om mooi te staan, maar het spelen vind ik veel leuker. Sinds twee weken gaat mijn baasje mee en bij hem moet ik meer mijn best doen, maar het blijft wel leuk. Hoewel ik samen met mijn vrouwtje meer lol beleefde. Maar mijn vrouwtje is altijd zo (gek) geweest als je de foto ziet waar ze met Orlando Ringtraining op heeft (2004) is het niet zo gek dat mijn baasje het heeft overgenomen, toch.

Nao Bove

Nou het is dus weer november, ik moet zeggen ik groei erg hard maar dat is men inmiddels wel gewend. Vaak hoor ik mensen zeggen, 'wat is hij gegroeid' of 'is dat die kleine'. Maar omdat ik ze snel groei moet ik ook veel eten. Eten is mijn hobby, Orlando en Bandit kunnen er ook wat van, maar ik span de kroon. Ik probeer altijd het eerste stukje te krijgen dat valt dan tegen want Orlando krijgt het eerste stuk Bandit het tweede en ik als laatste en jongste telg het derde. En dat terwijl ik dit toch het meeste nodig heb want ik moet nog groeien en de andere twee niet. Wel heb ik Bandit al ingehaald. We gaan zeker 4 keer wandelen met het vrouwtje en soms met baasje erbij, maar vaak moet hij werken en zijn we alleen met het vrouwtje. Lachen hoor want ze kan ons niet alle drie tegelijk in de gaten houden. Laatst moest ik toch erg poepen en als ik moet poepen dan moet ik en ga ik er lekker voor zitten. Normaal doe ik het in de goot of op de weg, dus deze keer ook. Alleen mijn vrouwtje en Orlando en Bandit waren ongeduldig en wat bleek ik zat midden op een kruispunt te poepen en er stonden twee auto's op mij te wachten totdat ik klaar was. Het vrouwtje heeft met een rode hoofd en verontschuldigingen mompelend mijn 'grote boodschap' opgeruimd.
Terug naar Huis:

21 oktober is de dag die ik niet snel zal vergeten, gisteren merkte ik het al aan Orlando en Bandit er stond iets te gebeuren. De baasjes waren wat onrustig en deden zenuwachtig. Ben benieuwd wat er gaat gebeuren! Vandaag zijn we vroeg opgestaan en de baasjes zijn druk in de weer, tassen worden ingepakt, flessen water worden gevuld, Orlando en Bandit zijn helemaal gek en ik, ik doe gewoon mee, leuk toch dat gek doen. Maar eerst het belangrijkste eerst, eten. Dan gaat het gebeuren de riemen worden gepakt en we mogen onze auto in, we wachten op de dingen die gebeuren gaan. Wij hebben lekker de hele achterbank en de kofferruimte tot onze beschikking, we liggen lekker met ons drieën op het dekbed, ik heb het moeilijk om mijn ogen open te houden.

Niemand weet waar we heen gaan, normaal als we gaan wandelen in het bos wordt alleen wat water meegenomen en niet het eten en de bakken. Wie weet, misschien mijn éérste show. De baasjes stoppen gelukkig na één uur rijden om ons te laten plassen, had ook niet langer moeten duren want door de spanning moest ik erg. Dan weer wat later kijk ik door het raampje en het komt het mij wel allemaal heel bekend voor maar ik kan het nog niet plaatsen. De auto stopt en we mogen eruit, wel eerst de riem aandoen, de omgeving, de reuk alles komt terug. 'IK BEN THUIS', niet in Maastricht maar daar waar mijn 'roots' liggen. De zenuwen gieren door mijn lijfje, ik ben blij en onrustig tegelijk, brengen ze me terug, gaan we op vakantie, wat is hier de bedoeling van? Ik vind dit wel leuk maar ze laten me toch niet hier! Zo stout ben ik nou toch ook niet geweest!

De poort gaat open en een herkenbare vriendelijke vrouwenstem zegt 'kom binnen en laat ze maar los', daar gaan we dan, Orlando voorop gevolgd door Bandit en dan even niets en dan ik, we horen het vrouwtje zeggen 'ga maar'. Dan hoor ik de stem die ik uit duizenden zal herkennen, ik word geroepen, ik weet niet waar vandaan maar ik herken het meteen. Dan zie ik hem, het is Casper de man die mij van kleins af aan kent, even kijken of het goed met hem gaat en even knuffelen. Hij heeft allemaal puppy's om zich heen. Één ervan ken ik dat is mijn broertje, gelukkig ben ik groter  dan hem, zo word ik tenminste gemakkelijk herkend door mijn baasjes.

Orlando en Bandit zijn al volop aan het spelen en bij mij gaan dan ook alle remmen los, rennen, vallen, spelen alles mag en kan, hier hoeven we niet op de auto's te letten, Orlando laat zien dat hij een klein plasje water heeft ontdekt  en we gaan allemaal maar dan ook allemaal in dat éne plasje water, onze vacht werkt als een spons en snel is er geen sprake meer van water maar van natte modder. Dit is nog leuker en we zien er dan ook naar uit, in plaats van witte Goldens zijn we nu meer donkerbruin, de mensen betalen daar veel geld voor heb ik gehoord..

Dan komen de 'langoren' (Bracco Italiano) erbij even snuffelen en dan begint de pret van voor af aan lekker rennen, het valt me op dat Orlando ondanks zijn leeftijd niet onder doet voor de rest, en de baasjes die lachen alleen en kijken lekker toe. We gaan naar binnen, althans de baasjes wij moeten buiten blijven op het terras. Ik denk dat we een beetje te vuil zijn om naar binnen te mogen, maar ja het belangrijkste is dat er water is en dat ik even kan uitrusten. Ik ben toch wel moe geworden van al dat gespeel, snel doe ik dan ook mijn oogjes dicht om me weer op te laden.

Diane heeft stamppot met hachee gekookt voor de baasjes en dat viel goed in de smaak, en wij maar knauwelen op de brokjes, ook wel lekker maar toch..Het is al laat als we de auto ingaan, maar we gaan nog niet naar huis, Casper geeft ook ringtraining en we gaan voor dat we naar huis gaan even kijken hoe hij dit doet, misschien dat we nog wat kunnen leren, wie weet.

Het is een leuke ruime zaal met spiegels en er lag iets op de vloer waardoor ik niet kon uitglijden. Ik zie veel pups, zelfs mijn broertje. Dan mag ik met mijn vrouwtje even mijn beste beentjes voorzetten, even laten zien dat IK dat al kan. Mijn vrouwtje is trots op me en dan horen we een harmonie in het naast gelegen zaaltje oefenen, een paar honden reageren hierop maar ik niet IK ken dat al van die rare Limburgers, wel leuk dat men een Limburgs liedje speelt van Rowwen Heze  met de tekst 'het is een kwestie van geduld, dat heel Holland Limburgs lult', ik voel me helemaal thuis en na een tijdje hebben we afscheid genomen van Casper en Diane, we moeten tenslotte nog langer dan 2 uur rijden eer we thuis zijn. om half twaalf waren we thuis, mijn baasjes liggen moe en kapot op de bank en ik, ik ben fit want ik heb op de terugreis geslapen, dus AANVALLEN..... Oh ja mijn baasje heeft zich ook uitgeleefd

Nao Bove

Tuinieren:

Daar ben ik weer, mijn baasje was (weer) even boos op mij, en dat alleen omdat ik hem wilde helpen. Mijn baasje heeft als een van zijn talrijke hobby's 'werken in de tuin' en in deze tuin staan leuke kleurige dingen. Hij gaat dus soms tuinieren (wanneer hij daar tijd voor heeft). De meeste tijd is hij dan ook bezig om groene sprieten en blaadjes overal tussenuit te halen, 'onkruid' noemt hij dat. Nou dacht ik 'dat ken ik ook' en wilde dan ook mijn baasjes verrassen. Toen hij binnen was en ik samen met Bandit en Orlando buiten hebben we hem stiekem geholpen. Omdat ik kleurenblind ben heb ik de felste eruit gehaald. Ik dacht nog 'die zal blij zijn'!! Niet dus, hij was een beetje boos, en stom als ik ben stond ik vooraan met modder op mijn poten en had ik overal pootafdrukken achtergelaten. Ik zal hem nooit meer helpen, tenminste zolang hij kijkt.

Misselijk: Hallo allemaal, vandaag 14 september heb ik weer iets stoms uitgehaald. Mijn baasjes dachten dat ik lag te slapen, maar mooi niet, ik ben in huis op onderzoek uitgeweest en zag daar iets staan waar ik volgens mij niet aan mocht komen want het stond erg hoog. Maar wat mijn baasjes niet wisten was dat ik die nacht heel erg gegroeid was dus het was voor mij een makkie. Ik sloeg met mijn poot en ja hoor daar was het potje met snoepjes. Ik heb het gepakt en ben er snel mee naar buiten gelopen daar konden mijn grote broers het niet van mij afpakken maar mijn grote broers wilden het helemaal niet (ik ben toch zo'n stommerd maar ja ik ben pas 5 maanden). Toen mijn bazin mij hoorde, kwam ze naar buiten en zag wat ik gedaan had. Ik kreeg een lading van dat vieze witte spul in mijn mond en nog geen paar minuten later kwam alles eruit. ik hoorde mijn baas maar roepen 'nog meer zout, gooi het er maar in'. Nou voor mij hoeft het niet meer, jongens wat was dat smerig. Ik was echt kwaad op ze, het mooiste was dat ze me daarna probeerde te paaien met wat melk ze zeiden tegen elkaar dit is voor de maag tot rust te brengen. Maar zoals je weet zou ik wraak nemen, anders is mijn naam niet Guinness. Na de melk kreeg ik nog meer dorst en ben een halve bak water gaan drinken maar ook dat heb ik geweten. Ik ben de kamer ingelopen en ben op het nieuwe Karpet van het vrouwtje nog even mijn maag gaan legen, ik ben goed hé. maar zoals je weet de bazin heeft altijd het laatste woord en ze nam me mee naar Bert (dierenarts) best een aardige vent alleen als hij mij een spuit geeft vind ik dat niet zo leuk, maar wel het koekje daarna. Nou puppies kijk maar eens naar de foto's zo zie je eruit als ze je zout geven, het is niet om aan te zien dus mijn raad aan iedereen 'blijf overal met je poten af' dan zul je dit nooit mee maken. Later begreep ik dat ik veel geluk heb gehad. Het mooiste is dat de baasjes denken dat ik er wat van geleerd heb NEE dus, ik blijf mijn streken behouden maar dat lezen jullie in de volgende aflevering. groetjes Guinness

 Nao Bove

Het is al 7 september, we zijn met Guinness naar de Rashondenshow in Rotterdam geweest, niet als exposant maar als bezoeker. We hebben gelobbyd voor de Rashondenshow in Maastricht, inschrijfformulieren uitgedeeld enzo. Wat ik minder aan de 'Hollanders' vind is dat sommige 'Limburgs' proberen te praten, waarom dat weet ik niet het klinkt in ieder geval voor geen meter, gelukkig is de meerderheid vriendelijk of ze wel of niet naar Maastricht komen. Ook waren we naar Rotterdam gegaan om Guinness te laten zien aan Casper deze was als ambassadeur aanwezig op de stand van Eukanuba. Ik heb Anja en Guinnes even achtergelaten en ben gaan rondkijken op de Show zelf. Casper was niet ontevreden over Guinness. Guinness liet zich ook hier weer van zijn beste zijde zien, hij was standvastig tegenover de vele honden en liep kalm aan de riem overal tussen door. Weer een goede les voor hem, nu schrikt hij bijna nergens van (tenminste ik heb het nog niet meegemaakt). We hebben bij ons in de buurt een 'losloop' gebied en daar laten we onze jongens wel eens lekker los rennen, een soort speelplaatsje. Guinness probeert Orlando en Bandit bij te houden maar dat lukt niet wel gooit hij zich vol overgave in het (speel)gevecht tussen Orlando en Bandit. En natuurlijk als er een ergens ruikt dan moet er toch wat zijn en dan binnen notime staan ze alle drie als papegaaien te ruiken. En na het rennen toch alle drie bij elkaar kruipend om dan voldaan het baasje aan te kijken.
CLUBMATCH 2010

10 augustus, eindelijk is het zover, de Clubmatch van onze vereniging en de eerste 'show' van onze Guinness, Anja heeft veel geoefend en staan dat doet hij al goed, de laatste tijd heeft hij er echter wat moeite mee dat een 'vreemde' hem aanraakt. De dag op zich ging geweldig voor Guinness, hij was tenslotte samen met zijn grote vrienden Orlando en Bandit. Hij lag in een tent en als hij moe was dan trok hij zich terug in de bench. Om zich heen lag genoeg speelgoed om een klein weeshuis te verblijden en er tussenin stond zijn drinkbak, dus wat wilt een hond nog meer. Inderdaad aandacht, en dat weet hij wel voor elkaar te krijgen, volwassene en kinderen alles vind hij geweldig. Nu is hij ook wel een prachtige hond om te zien, een prachtige pigment en koolzwarte ogen, wie kan daar voorbij lopen.. Het Showverslag liegt er dan ook niet om.

 

"15 weken blije vrolijke baby van mooi type, heel mooi hoofd, duidelijke stop, mooi donker oog met prima uitdrukking. Goed melkgebit, hals voldoende lang. Goede voorhand hoeking, prima achterhand hoeking. Prima gangwerk voor leeftijd."

Toen we thuis waren heeft Anja meteen Casper gebeld om te vragen hoe we dat terugtrekken van Guinness eruit krijgen, Casper rade aan om 'vreemde' hem te laten benaderen door op de knieën naar hem toe te gaan en hem hem aan te halen. Dus nu nog een 'gekke vreemde' vinden die dat voor hem doet, gelukkig hebben we 'gekke bekenden' genoeg die dat kunnen overnemen.

Op het eind van de dag waren we alle vijf doodmoe en trots, trots op het verslag van Guinness en het resultaat van Orlando was Beste Reu.

04 augustus 2008, 14,7 kilo vandaag gaan we naar de tweede ringtraining. Guinness lekker laten wennen aan honden en mensen. Tevens zal het voor hem zijn eerste 'echte' les zijn, as zondag 10 augustus heeft onze eigen vereniging de MHSV een Clubmatch, we hebben Guinness in de Babyklasse ingeschreven. Hij is nu een beetje 'offbalance' zijn poten zijn te groot voor zijn lichaam, zijn kont ietsjes te klein (wie droomt daar niet van) maar die blik in zijn ogen is geweldig. Pigment 100 % en prachtige hoekingen, hopelijk laat hij het ook zien as zondag. Ik ben van mening dat ook een 'show' plezier moet betekenen voor hond en eigenaar. als dit niet zo is voor de een of de ander dan moet je (vind ik) stoppen met het showen. Maar we zijn eens benieuwd hoe Guinness het doet, we zien wel waar het schip strand, er zijn bij ons op de club momenteel veel

puppy's dus het wordt in ieder geval druk. De ringtraining vind hij interessant omdat hij alle aandacht van Anja krijgt. Soms geeft hij Anja een blik van 'hoe bedoel je' en als een andere hond naast hem staat vind hij deze natuurlijk veel leuker als Anja. Klik voor meer foto's van Guinness op de ringtraining en de andere puppy's op één van de foto's..

naor bove

Warm:

29 juli 2008, 27 graden C°.

vandaag zijn we op de camping in Reeuwijk aangekomen, één dag later als gepland. De reden hiervan is dat Bandit afgelopen week in glas was gelopen en hierdoor een fikse snee in een van zijn kussentjes had opgelopen, deze was vorige week meteen gehecht, echter na het wisselen van het verband ontdekte Anja dat de hechtingen niet hen werk hadden gedaan, de snee was nog aanwezig dus terug en opnieuw laten hechten.

 

Guinness is super gemakkelijk en overal waar wij zijn voelt hij zich op zijn gemak, hij vindt meteen een plaatsje bij de caravan, wel heeft hij een gaatje gevonden om bij de buurman te komen, maar na een keer roepen komt hij via het pad terug en staat hij met een heel onschuldig uitdrukking voor het poortje wel aan de andere kant.

 

Orlando en Bandit wisten het al Reeuwijk betekent zwemmen, Guinness dacht waarschijnlijk wat doen die twee opgewonden en deed mee voor e lol. John controleert eerst of iemand aan het zwemmen is en op het 'teken' laat Anja de jongens los, deze komen dan in volle vaart aanrennen en gaan meteen het water in en blijven dan stokcijns staan wachten op de stenen of balletjes die de baasjes gooien. Eerst kwam Orlando dan Bandit en als laatste tatatata Guinness, deze ziet Orlando en Bandit in het water en gaat in een rechte lijn erachteraan, wat Anja en ik dus niet gedacht hadden deed hij wel, hij sprong van de kade rechtstreeks in het water. John stond klaar aan de waterkant om een aanstormende Guinness vast op de gevoelige plaat te leggen, helaas.

 

Guinness heeft er niets aan over gehouden, wel in eerste instantie een beetje geschrokken natuurlijk, stel je maar voor ineens geen grond onder de voeten dit is best een beetje eng. Hij is sneller over de schrik heen als Anja en ik, Guinness ziet een Labrador vrouwtje en gaat meteen met haar spelen, dit probeert hij met iedere hond die hij tegenkomt, natuurlijk is niet iedere hond hiervan gecharmeerd en na een grom draait Guinness zich om en zoekt weer naar zijn volgende slachtoffer, en als geen andere hond in de buurt is dan gaat hij naar Bandit of als allerlaatste naar Orlando de oude mopperkont.Voor meer foto's van zijn eerste zwemdag

                                          

naor bove

Dierenbezoek:

11 Juli met Guinnes, Orlando en Bandit  naar Ouwehands Dierenpark te Rhenen geweest. Waarom Rhenen, gewoon de honden zijn er welkom en voor € 1,00 (voor het poepzakje) is toch niet teveel. De weersverwachtingen waren niet je van het, een voordeel hiervan is dat het niet zo druk is. Orlando en Bandit weten precies wat er gaat gebeuren, de auto in orde maken wil zeggen 'we gaan mee' . er was veel veranderd men is aan het verbouwen om nog meer te kunnen bieden aan de bezoekers. Onder de bezoekers zijn nog een aantal mensen met honden, het verbaasd mij altijd hoeveel mensen niet op hun hond letten en deze dmv een 'lange lijn' overal naar toe laten gaan. Guinness is met zijn ruim 9 kilo nog te dragen en het gaat voorspoedig, Orlando en Bandit zijn al wat gewend maar zoveel 'onbekende' dieren is zelfs voor hen een verrassing. Overal in het park mogen de honden mee muv de zeehonden, (deze kunnen dezelfde ziektes krijgen als honden en worden dus hiertegen beschermd).  Veel van de dieren komen eens een kijkje nemen aan het glas of kijken schichtig naar de jongens. Guinnes vind het leuk, vooral de aandacht die hij krijgt van de aanwezig jeugd, overal hoor je "kijk een kleine ijsbeer" en menig keer wordt er dan ook gevraagd of men hem mag aaien. Wel leuk maar op een gegeven moment.

De aangegeven wandeling brengt ons langs alle dieren, Guinness vind het geweldig maar wordt snel moe, voor ons is dit ook prachtig want dan kunnen we even zitten. Ondanks dat we zelf water hadden meegebracht is er overal in het park water voor de honden aanwezig.

Schitterend zijn de leeuwen die koninklijk ligt te liggen en de tijgers die je kunt bewonderen achter een grote glasplaat, bijna staat hij zo kort voor je dat je hem kunt aanraken.

Wel nog even een tip, ga of vroeg of laat maar niet tegen de middag. De dieren houden bijna allemaal hun siësta en zijn dus niet echt actief. Maar dat geeft niet we hebben een leuke dag en lopen langs of beter gezegd tussen de wolven en beren door, gelukkig is alles goed afgezet. De ijsbeer heeft een kleintje en als deze Bandit ziet komt hij even overeind om te kijken wat dit voor 'beertje' is. De olifanten gooien de slurf in de lucht om de lucht op te snuiven. Leuk is ook dat er in de omheining gaten zijn gezaagd zodat de honden ook een kijkje kunnen nemen, of dit met opzet is weet ik niet Orlando vond het in ieder geval een leuk idee.

Het einde van het uitstapje nadert en we gaan langzaam naar de auto, nog even de foto ophalen (die we hebben laten maken bij de ingang van het park ). De foto is prachtig en het beste hiervan is dat we alle vijf erop staan en dat voor € 8,00 of € 10,00 compleet met lijst, een leuk aandenken. In het kort een schitterende dag met een mooie afsluiting, de honden liggen lekker te slapen in de auto en als wij thuis en moe zijn, dan zijn zij 'inderdaad' uitgerust. Een trip die ik iedereen kan aanraden, geweldig vriendelijk personeel voor mens en dier en voor alle Nederlandse Hollanders onder ons zeker niet te duur.

Nao Bove

                               

10 juli, Guinness zit in zijn ontdekkingsfase, iedere hoek in en buiten het huis is niet veilig voor hem, hij weet wat wel en wat niet mag. Maar dat verhinderd niet dat hij het blijft proberen. Hij is bijna 'proper', hij weet dat hij voor zijn plasje ed naar buiten moet maar hij heeft nog niet de notie om zijn plas op te houden als de deur dicht is. Guinness weegt nu 9 kilo...

Guinness gaat momenteel overal mee naar toe, hij vindt alles interessant en gaat overal op af. Hij ligt graag onder de zinken badkuip die in de tuin staat, bloempotten ervoor niets helpt keer op keer moeten we hem onder de kuip vandaan halen. Ben blij is hij weer een stukje groter is zodat hij er niet meer onder door kan. Morgen 11 juli gaan we met de drie jongens naar Berenpark Rhenen, ben benieuwd wat we meemaken.

27 juni op naar het stadhuis en de markt. Gewoon Guinness laten lopen in de ietwat minder drukken straten en voor dat we de markt opgaan hem op de arm genomen, de markt bezocht vooral de gedeelte waar vis wordt verkocht ging zijn neus op en neer. Even een terras gepakt met een toevallige getroffen oom en tante, en daarna de auto opgehaald in de parkeergarage, bij thuiskomst eerst nog even langs de buurvrouw en Cloi (die eigenlijk bang is voor honden maar Guinness wel erg lief vindt) thuis valt Guinness als een blok in slaap. Guinness weegt 8 kilo..
26 juni, Anja moet naar de Media Group Limburg en neemt Guinnes mee, je hoort hem niet en hij ligt bij de afspraak rustig onder de tafel te slapen.
23 juni zijn we naar de ringtraining geweest en er waren veel puppies aanwezig, met een Golden pup heb je toch veel bekijks en het duurt dan ook niet land voordat hij het middelpunt is. Anja gaat ringtraining geven en Guinness stallen we zolang bij Ricky (keurmeester), zij ziet wel potentie in hem, en Guinness, die slaapt op Ricky’s schoot. Guinness is een fijne stabiele hond die het ook zegt als het hem niet aanstaat, ik denk dat we goed moeten opletten met hem, het is geen hond die alles goed vind.

Op  20 juni was het zover om 11.00 uur gaan we hem halen, Sequins Sainfoin (betekent actie) en roepnaam Guinness. Nog eerst heeft Casper de puntje op de i gezet, wij krijgen een gewassen en geknipte pup mee naar huis. Wat een gemakkelijke hond, hij laat ons denken aan onze eerste Golden Woody, wel is Guinness de eerste Golden die in de auto NIET heeft overgegeven, het zal waarschijnlijk aan de hond liggen en niet aan de rijstijl van John. Die is nog steeds hetzelfde. Thuisgekomen rustig Orlando en Bandit erbij gelaten, Orlando is verliefd en krijgt geen genoeg van hem, Bandit kijkt de kat uit de boom maar vind hem ook geweldig. Ik denk wel dat we ons handen aan hem vol hebben. Hij is gemakkelijk en gaat zelfs nu al naar buien en doet zijn plasje, Casper bedankt. We hebben hem gewassen en geswanjeerd (opgetut) meegekregen, echter nu na enkele uren is hiervan niets meer te zien, Orlando likt hem van onder tot boven, en de grond doet de rest. 

Guinnes is een geweldige stabiele hond, hij houd zichzelf bezig maar wilt ook wel met andere honden spelen, hij is enthousiast is is (nog) nergens bang voor. Schrikken doet hij niet, hij is mak als hij op e arm is behalve als hij wilt lopen, aan de riem is geen probleem en hij trekt niet en blijft in de buurt van Orlando en Bandit.

Orlando is de eerste dagen wat nerveus geweest maar is er na een week aan gewend, hij speelt met de pup en hij vind het goed zo, Bandit is ook nerveus maar hij ontpopt zich tot moederkloek, waar Guinness is daar is hij. Als iemand naar hem toekomt dan houd Bandit hem in de gaten, als we op Guinness mopperen, (dat gebeurt ook wel eens) dan gaat Bandit tussen ons in staan.

Op 12 mei en op 6 juni zijn we gaan kijken naar het nest, wat een verschil,12 mei waren ze nog zo klein en op 6 juni kon je al was het niet veel goed kijken, Anja heeft alle puppies (reuen) goed bekeken, en waar ze de afgelopen 4 maal meteen de pup had uitgezocht is ze nu aan het twijfelen, elke pup heeft wat en we zullen dan ook op Casper zijn expertise moeten vertrouwen dat we de juiste pup krijgen. Maar daar hebben we alle vertrouwen in.

Casper gaat zelfs met de pups naar het bejaardenhuis om ze te laten socialiseren, de jongens zijn veel buiten en hebben de tijd van hen leven, spelen met hun broertjes en hun zusje en af en toe nog eens drinken bij ma of bij de tante, ligt eraan waar ze aan kunnen.

naor bove

Laat een berichtje achter in het Gastenboek Gastenbook

   

eine terök