Us Reize

(onze reizen)

Spreekt voor zich, hier komen onze reizen te staan, dit jaar (2019) gingen we naar de Europese Hondententoonstelling in Wels in Oostenrijk, we besloten op ca een uurtje rijden hiervan een hotel te boeken. Voor Anja een flinke kluif om alles in goede banen te leiden, gelukkig is dat een soort hobby voor haar geworden en eerlijk gezegd moet je niet verbaasd opkijken als je vlak voor je vertrek hoort dat het toch nog een ander hotel geworden is, die net ietsjes beter is dan de andere.

Dit hotel lag in Kirchdorf Beieren,  Anja was hier al eens geweest, niets te doen maar wel een super hotel met airco, we kregen de grootste kamer toegewezen, een suite, een immens grote geweldige badkamer en balkon en niet een maar twee tv's. 

Het was erg prettig, enigste nadeel was dat er een drukke weg voor het hotel liep en het verkeer maakte wat lawaai. Alleen Jamie en Guinnes waren mee, Callen was thuis gebleven. Callen houdt niet zo zeer van autorijden en van de warmte, en warm dat zou het worden, maar zo warm !

Maar lees dat maar in het verhaal van Jamie en Guinness.

Jamie dacht er het zijne van:

Yes eindelijk weer eens op reis en ook nog Guinness mee, ben benieuwd waar we heen gaan. De autorit gaat over bekend terrein en we gaan naar Duitsland althans we gaan die richting op, Guinness en ik hebben lekker ruimte maar ik mis toch de leuning van de achterbank, nu kan ik nergens tegenaan leunen, gelukkig is Guinness mee, heb ik toch iets om tegenaan te leunen.

Het baasje rijd lekker door en naar de eerste stop werd het weer slechter, we hebben vaak in regen gereden maar dit was toch wel heftig. Ieder nadeel heeft zijn voordeel, de auto wordt nu niet zo vies met al dat water. Na een paar uur was het weer een beetje droog en konden we weer onze pootjes strekken, dat is fijn. Maar als het vrouwtje meegaat dan wet je dat we wat vaker stoppen, ze moet vaker pies... dan wij.

Maar ok, de reis schiet lekker op en we zijn heel aangekomen, zoals ieder jaar had het baasje ook nu weer een route uitgezocht met veel 'baustelle'. Je zou toch denken dat ze eens klaar moeten zijn ! Ik heb er 26 geteld, kan er één of twee naast zitten. Het baasje is weer 'tuchtig' geweest en heeft veel foto's gemaakt, maar dat kennen we wel van hem, het probleem schijnt het uitzoeken te zijn.

Kirchdorf

Het hotel kwam me bekend voor, hier ben ik een jaar geleden ook al eens geweest, ik ken het hier en zal Guinness wel de weg wijzen, we hebben nu wel een erg grote kamer, we hebben zelfs een eigen televisie, en in de badkamer hebben we een hele vijver. Het is wel warm, erg warm dus rustig aan, gelukkig hebben we een koude  windblazende opening in de kamer.  Die vreemde hond was nog steeds aanwezig in het dorp. We zouden een dag rust hebben, nou daar dachten de baasjes anders over, we zijn naar een plaatsje met de naam Braunau geweest. Een mooi Oostenrijks plaatsje met oude gebouwen en een mooi park, het baasje was wel mee maar zoals zo vaak hebben we hem niet veel gezien.

Hij maakt natuurlijk weer foto's. Af en toe draaide ik me om of hij nog wel bij ons in de buurt was. Ook hier was het warm en we hebben dan ook heel rustig gelopen, uiteraard werd het vrouwtje weer aangesproken hoe mooi wij wel niet zijn, met alle respect voor Guinness maar daar bedoelde ze natuurlijk mij mee. Gelukkig ging de airco aan op de terugweg en toen kwam het moeilijk moment voor het vrouwtje, we hebben samen besloten om niet naar de Hondententoonstelling te gaan, het werd nog warmer en dat zou niet goed zijn voor ons. Althans dat zei het vrouwtje, ikzelf ben van nature een 'koele' maar was wel stiekem blij met de beslissing.

Foto's van onze hotelkamer in Kirchdorf

Braunau waar het geboortehuis van Hitler staat.

De dag erna op ons gemak ingepakt en op reis, niet naar huis maar nu naar Oostenrijk, het welbekende (bij ons) plaatsje See. Bij aankomst werden we heel enthousiast ontvangen alsof we nooit weg waren geweest. Heel gezellig, hier hebben we ook een hele grote kamer met balkon, geen windblazende opening maar je kunt niet alles hebben. Het baasje zei tros tegen het vrouwtje dat hij (eigenlijk de auto) 1 op 20 had gereden (wat dat ook betekenen mag), door de vele 'baustelle' had hij maar 85 km p/u kunnen rijden, we konden dan ook met z'n alle rustig naar buiten kijken. 

Vrouwtje is veelal op het balkon te vinden en natuurlijk zijn wij, ik en Guinness ook van de partij. Het schijnt dat op de bergtoppen nog sneeuw ligt en dat daarom de koeien nog beneden staan. Jammer genoeg voor het baasje staan de liften stil, deze gaan pas als we weer naar huis vertrekken open. Gelukkig hadden de vriendelijke boeren aan hem gedacht en veel bloemen gezaaid, er staan hele weilanden vol met bloemen, we mogen hier niet tegen plassen want het is voer voor de koeien en eerlijk gezegd zou ik dat het ook niet lekker vinden als er geplast werd in mijn voer. Het baasje is weer terug van foto's maken en heeft veel vlinders gezien, hij straalt van oor tot oor.

'S middags werden we ruw gestoord tijdens onze siësta, wat een kabaal. Vanaf het balkon zagen we iets uit de lucht komen, geen vogel want die maakt niet zoveel lawaai. Guinness zegt dat het een helikopter is, een soort vliegtuig met plaats voor minder mensen en het is een machine die recht omhoog of omlaag kan. Denk je dat je alles gezien hebt, het baasje is enthousiast en gaat foto's maken (weer) natuurlijk want zo dichtbij komt hij nooit meer. Na een paar dagen zijn we allemaal lekker bijgekomen en wordt de terugreis naar Callen gestart, stiekem missen we de oude 'knoteraar' wel een beetje. Dat was onze 'werk' vakantie voor 2019, gewoon enkele dagen eruit, heerlijk. Wie weet gaan we dit jaar nog eens ergens anders heen, ik weet dat het vrouwtje al plannen heeft om samen met mij alleen naar een show te gaan in Duitsland, het schijnt dat ik nog maar één punt ergens voor nodig heb, dat moet toch zeker lukken dacht ik zo..

Tot de volgende keer, en oh ja het baasje zegt dat de foto's mooi zijn, je kunt je er zelf van overtuigen door op het cameraknopje of op de foto's zelf te klikken.

Fotoalbum Braunau Fotoalbum See

Aonvaank